Tango aras, medios ignis et numina testor:nulla dies pacem hanc Italis nec foedera rumpet,quo res cumque cadent; nec me vis ulla volentemavertet, non, si tellurem effundat in undasdiluvio miscens caelumque in Tartara solvat;ut sceptrum hoc (dextra sceptrum nam forte gerebat)numquam fronde levi fundet virgulta nec umbras,cum semel in silvis imo de stirpe recisummatre caret posuitque comas et bracchia ferro,olim arbos, nunc artificis manus aere decoroinclusit patribusque dedit gesture gestare Latinis.Talibus inter se firmabant foedera dictisconspectu in medio procerum. Tum rite sacratasin flammam iugulant pecudes et viscera viviseripiunt cumulantque oneratis lancibus aras.At vero Rutulis inpar ea pugna videriiamdudum et vario misceri pectora motu;tum magis, ut propius cernunt non viribus aequis.Adiuvat incessu tacito progressus et aramsuppliciter venerans demisso lumine Turnustabentesque genae et iuvenali in corpore pallor.Quem simul ac Iuturna soror crebrescere viditsermonem et volgi variare labantia corda,in medias acies, formam adsimulata Camerti,cui genus a proavis ingens clarumque paternaenomen erat virtutis, et ipse acerrimus armis,in medias dat sese acies haud nescia rerumrumoresque serit varios ac talia fatur:Non pudet, O Rutuli, pro cunctis talibus unamobiectare animam? Numerone an viribus aequinon sumus? En omnes et Troes et Arcades hi suntfatalesque manus, infensa Etruria Turno:vix hostem, alterni si congrediamur, habemus.Ille quidem ad superos, quorum se devovet aris,succedet fama vivusque per ora feretur:nos patria amissa dominis parere superbiscogemur, qui nunc lenti consedimus arvis.Talibus incensa est iuvenum sententia dictisiam magis atque magis, serpitque per agmina murmur;ipsi Laurentes mutati ipsique Latini.