nec miseram effugiunt mortem, sed limine in ipso,moenibus in patriis atque inter tuta domorumconfixi exspirant animas. Pars claudere portas:nec sociis aperire viam nec moenibus audentaccipere orantis, oriturque miserrima caedesdefendentum armis aditus inque arma ruentum.Exclusi ante oculos lacrumantumque ora parentumpars in praecipitis fossas urgente ruinavolvitur, immissis pars caeca et concita frenisarietat in portas et duros obice postis.Ipsae de muris summo certamine matres,monstrat amor verus patriae, ut videre Camillam,tela manu trepidae iaciunt ac robore durostipitibus ferrum sudibusque imitantur obustispraecipites primaeque mori pro moenibus ardent.Interea Turnum in silvis saevissimus impletnuntius, et iuveni ingentem fert Acca tumultum:deletas Volscorum acies, cecidisse Camillam,ingruere infensos hostis et Marte secundoomnia corripuisse, metum iam ad moenia ferri.Ille furens, et saeva Iovis sic numina pellunt,deserit obsessos collis, nemora aspera linquit.Vix e conspectu exierat campumque tenebat,cum pater Aeneas saltus ingressus apertosexsuperatque iugum silvaque evadit opaca.Sic ambo ad muros rapidi totoque ferunturagmine nec longis inter se passibus absunt;ac simul Aeneas fumantis pulvere camposprospexit longe Laurentiaque agmina vidit,et saevum Aenean adgnovit Turnus in armisadventumque pedum flatusque audivit equorum.Continuoque ineant pugnas et proelia temptent,ni roseus fessos iam gurgite Phoebus Hiberotinguat equos noctemque die labente reducat:considunt castris ante urbem et moenia vallant.