et malae texere lupi cum dentibus albis,agrestisque manus armat sparus; ipse catervisvertitur in mediis et toto vertice supra est.Hunc illa exceptum, neque enim labor agmine verso,traicit et super haec inimico pectore fatur:Silvis te, Tyrrhene, feras agitare putasti?Advenit qui vestra dies muliebribus armisverba redarguerit. Nomen tamen haud leve patrummanibus hoc referes, telo cecidisse Camillae.Protinus Orsilochum et Buten, duo maxima Teucrumcorpora, sed Buten aversum cuspide fixitloricam galeamque inter, qua colla sedentislucent et laevo dependet parma lacerto,Orsilochum fugiens magnumque agitata per orbemeludit gyro interior sequiturque sequentem,tum validam perque arma viro perque ossa securimaltior exsurgens oranti et multa precanticongeminat: vulnus calido rigat ora cerebro.Incidit huic subitoque aspectu territus haesitAppenninicolae bellator filius Auni,haud Ligurum extremus, dum fallere fata sinebant.Isque ubi se nullo iam cursu evadere pugnaeposse neque instantem reginam avertere cernit,consilio versare dolos ingressus et astuincipit haec: Quid tam egregium, si femina fortifidis equo? Dimitte fugam et te comminus aequomecum crede solo pugnaeque adcinge pedestri:iam nosces, ventosa ferat cui gloria fraudem.Dixit, at illa furens acrique adcensa doloretradit equum comiti paribusque resistit in armis,ense pedes nudo puraque interrita parma.At iuvenis, vicisse dolo ratus, avolat ipse,haud mora, conversisque fugax aufertur habenisquadrupedemque citum ferrata calce fatigat.Vane Ligus frustraque animis elate superbis,nequiquam patrias temptasti lubricus artis,nec fraus te incolumem fallaci perferet Auno,haec fatur virgo et pernicibus ignea plantistransit equum cursu frenisque adversa prehensiscongreditur poenasque inimico ex sanguine sumit: