cedat amicitiae Teucrorum, et foederis aequasdicamus leges sociosque in regna vocemus.Considant, si tantus amor, et moenia condant.Sin alios finis aliamque capessere gentemest animus possuntque solo decedere nostro:bis denas Italo texamus robore navisseu pluris complere valent, iacet omnis ad undammateries, ipsi numerumque modumque carinispraecipiant, nos aera manus navalia demus.Praeterea qui dicta ferant et foedera firmentcentum oratores prima de gente Latinosire placet pacisque manu praetendere ramos,munera portantis aurique eborisque talentaet sellam regni trabeamque insignia nostri.Consulite in medium et rebus succurrite fessis.Tum Drances idem infensus, quem gloria Turniobliqua invidia stimulisque agitabat amaris,largus opum et lingua melior, sed frigida bellodextera, consiliis habitus non futilis auctor,seditione potens (genus huic materna superbumnobilitas dabat, incertum de patre ferebat),surgit et his onerat dictis atque aggerat iras:Rem nulli obscuram nostrae nec vocis egentemconsulis, O bone rex: cuncti se scire fatentur,quid fortuna ferat populi, sed dicere mussant.Det libertatem fandi flatusque remittatcuius ob auspicium infaustum moresque sinistros(dicam equidem, licet arma mihi mortemque minetur)lumina tot cecidisse ducum totamque videmusconsedisse urbem luctu, dum Troia temptatcastra fugae fidens et caelum territat armis.Unum etiam donis istis, quae plurima mittiDardanidis dicique iubes, unum, optime regum,adicias nec te ullius violentia vincat,quin natam egregio genero dignisque hymenaeisdes, pater, et pacem hanc aeterno foedere iungas.Quod si tantus habet mentes et pectora terror,ipsum obtestemur veniamque oremus ab ipso:cedat, ius proprium regi patriaeque remittat.Quid miseros totiens in aperta pericula cives