Nec mortem horremus nec divom parcimus ulli.Desine: nam venio moriturus et haec tibi portodona prius. Dixit telumque intorsit in hostem;inde aliud super atque aliud figitque volatqueingenti gyro, sed sustinet aureus umbo.Ter circum adstantem laevos equitavit in orbestela manu iaciens, ter secum Troïus herosimmanem aerato circumfert tegmine silvam.Inde ubi tot traxisse moras, tot spicula taedetvellere et urgetur pugna congressus iniqua,multa movens animo iam tandem erumpit et interbellatoris equi cava tempora conicit hastam.Tollit se arrectum quadrupes et calcibus aurasverberat effusumque equitem super ipse secutusimplicat eiectoque incumbit cernuus armo.Clamore incendunt caelum Troesque Latinique.Advolat Aeneas vaginaque eripit ensemet super haec: Ubi nunc Mezentius acer et illaeffera vis animi? Contra Tyrrhenus, ut aurassuspiciens hausit caelum mentemque recepit:Hostis amare, quid increpitas mortemque minaris?Nullum in caede nefas, nec sic ad proelia veni,nec tecum meus haec pepigit mihi foedera Lausus.Unum hoc per siqua est victis venia hostibus oro:corpus humo patiare tegi. Scio acerba meorumcircumstare odia: hunc, oro, defende furoremet me consortem nati concede sepulchro.Haec loquitur iuguloque haud inscius accipit ensemundantique animam diffundit in arva cruore.