Haec memorans animo nunc huc, nunc fluctuat illuc,an sese mucrone ob tantum dedecus amensinduat et crudum per costas exigat ensem,fluctibus an iaciat mediis et litora nandocurva petat Teucrumque iterum se reddat in arma.Ter conatus utramque viam, ter maxima Iunocontinuit iuvenemque animi miserata repressit.Labitur alta secans fluctuque aestuque secundoet patris antiquam Dauni defertur ad urbem.At Iovis interea monitis Mezentius ardenssuccedit pugnae Teucrosque invadit ovantis.Concurrunt Tyrrhenae acies atque omnibus uni,uni odiisque viro telisque frequentibus instant.Ille velut rupes, vastum quae prodit in aequor,obvia ventorum furiis expostaque ponto,vim cunctam atque minas perfert caelique marisque,ipsa immota manens, prolem Dolichaonis Hebrumsternit humi, cum quo Latagum Palmumque fugacem,sed Latagum saxo atque ingenti fragmine montisoccupat os faciemque adversam, poplite Palmumsucciso volvi segnem sinit, armaque Lausodonat habere umeris et vertice figere cristas.Nec non Euanthen Phrygium Paridisque Mimantaaequalem comitemque, una quem nocte Theanoin lucem genitori Amyco dedit et face praegnansCisseis regina Parin creat: urbe paternaoccubat, ignarum Laurens habet ora Mimanta.Ac velut ille canum morsu de montibus altisactus aper, multos Vesulus quem pinifer annosdefendit multosve palus Laurentia, silvapastus harundinea, postquam inter retia ventum est,substitit infremuitque ferox et inhorruit armos,nec cuiquam irasci propiusque accedere virtus,sed iaculis tutisque procul clamoribus instant;ille autem impavidus partis cunctatur in omnis,dentibus infrendens, et tergo decutit hastas.haud aliter, iustae quibus est Mezentius irae,non ulli est animus stricto concurrere ferro;missilibus longe et vasto clamore lacessunt:Venerat antiquis Corythi de finibus Acron,