in Pallanta diu librans iacit atque ita fatur:Adspice, num mage sit nostrum penetrabile telum.Dixerat; at clipeum, tot ferri terga, tot aeris,quem pellis totiens obeat circumdata tauri,vibranti cuspis medium transverberat ictuloricaeque moras et pectus perforat ingens.Ille rapit calidum frustra de volnere telum:una eademque via sanguis animusque sequuntur.Corruit in volnus, sonitum super arma dedereet terram hostilem moriens petit ore cruento.Quem Turnus super adsistens,Arcades, haec, inquit, memores mea dicta referteEuandro; qualem meruit, Pallanta remitto.Quisquis honos tumuli, quidquid solamen humandi est,largior. Haud illi stabunt Aeneia parvohospitia. Et laevo pressit pede talia fatusexanimem, rapiens immania pondera balteiimpressumque nefas, una sub nocte iugalicaesa manus iuvenum foede thalamique cruenti,quae Clonus Eurytides multo caelaverat auro;quo nunc Turnus ovat spolio gaudetque potitus.Nescia mens hominum fati sortisque futuraeet servare modum, rebus sublata secundis!Turno tempus erit, magno cum optaverit emptumintactum Pallanta et cum spolia ista diemqueoderit. At socii multo gemitu lacrimisqueimpositum scuto referunt Pallanta frequentes.O dolor atque decus magnum rediture parentihaec te prima dies bello dedit, haec eadem aufert,cum tamen ingentis Rutulorum linquis acervos.Nec iam fama mali tanti, sed certior auctoradvolat Aeneae, tenui discrimine letiesse suos, versis tempus succurrere Teucris.Proxima quaeque metit gladio latumque per agmenardens limitem agit ferro, te, Turne, superbumcaede nova quaerens. Pallas, Euander, in ipsisomnia sunt oculis, mensae, quas advena primastunc adiit, dextraeque datae. Sulmone creatosquattuor hic iuvenes, totidem, quos educat Ufens,viventis rapit, inferias quos immolet umbris