ne castris iungant, certast sententia Turno.Surge age et Aurora socios veniente vocariprimus in arma iube et clipeum cape, quem dedit ipseinvictum Ignipotens atque oras ambiit auro.Crastina lux, mea si non inrita dicta putaris,ingentis Rutulae spectabit caedis acervos.Dixerat, et dextra discedens impulit altamhaud ignara modi puppim: fugit illa per undasocior et iaculo et ventos aequante sagitta.Inde aliae celerant cursus. Stupet inscius ipseTros Anchisiades; animos tamen omine tollit.Tum breviter super adspectans convexa precatur:Alma parens Idaea deum, cui Dindyma corditurrigeraeque urbis biiugique ad frena leones,tu mihi nunc pugnae princeps, tu rite propinquesaugurium Phrygibusque adsis pede, diva, secundo.Tantum effatus. Et interea revoluta rubebatmatura iam luce dies noctemque fugarat:principio sociis edicit, signa sequanturatque animos aptent armis pugnaeque parent se.Iamque in conspectu Teucros habet et sua castra,stans celsa in puppi; clipeum cum deinde sinistraextulit ardentem. Clamorem ad sidera tolluntDardanidae e muris, spes addita suscitat iras,tela manu iaciunt: quales sub nubibus atrisStrymoniae dant signa grues atque aethera tranantcum sonitu fugiuntque notos clamore secundo.At Rutulo regi ducibusque ea mira videriAusoniis, donec versas ad litora puppesrespiciunt totumque adlabi classibus aequor.Ardet apex capiti cristisque a vertice flammafunditur et vastos umbo vomit aureus ignes:non secus ac liquida siquando nocte cometaesanguinei lugubre rubent aut Sirius ardor,ille sitim morbosque ferens mortalibus aegris,nascitur et laevo contristat lumine caelum.Haud tamen audaci Turno fiducia cessitlitora praecipere et venientis pellere terra.ultro animos tollit dictis atque increpat ultroQuod votis optastis, adest, perfringere dextra;