Ipsa ego, te, medios cum sol accenderit aestus,cum sitiunt herbae et pecori iam gratior umbra est,in secreta senis ducam, quo fessus ab undisse recipit, facile ut somno adgrediare iacentem.Verum ubi correptum manibus vinclisque tenebis,tum variae eludent species atque ora ferarumFiet enim subito sus horridus atraque tigrissquamosusque draco et fulva cervice leaena,aut acrem flammae sonitum dabit atque ita vinclisexcidet, aut in aquas tenues dilapsus abibit.Sed quanto ille magis formas se vertet in omnes,tanto, nate, magis contende tenacia vincla,donec talis erit mutato corpore, qualemvideris, incepto tegeret cum lumina somno.”Haec ait et liquidum ambrosiae defundit odorem,quo totum nati corpus perduxit; at illidulcis compositis spiravit crinibus auraatque habilis membris venit vigor. Est specus ingensexesi latere in montis, quo plurima ventocogitur inque sinus scindit sese unda reductos,deprensis olim statio tutissima nautis;intus se vasti Proteus tegit obice saxi.Hic iuvenem in latebris aversum a lumine Nymphacollocat; ipsa procul nebulis obscura resistit.Iam rapidus torrens sitientes Sirius Indosardebat, caelo et medium sol igneus orbemhauserat; arebant herbae et cava flumina siccisfaucibus ad limum radii tepefacta coquebant:cum Proteus consueta petens e fluctibus antraibat; eum vasti circum gens umida pontiexsultans rorem late dispergit amarum.Sternunt se somno diversae in litore phocae.Ipse, velut stabuli custos in montibus olim,vesper ubi e pastu vitulos ad tecta reducit,auditisque lupos acuunt balatibus agni,considit scopulo medius numerumque recenset.Cuius Aristaeo quoniam est oblata facultas,vix defessa senem passus componere membracum clamore ruit magno manicisque iacentemoccupat. Ille suae contra non immemor artis