“Mater, Cyrene mater, quae gurgitis huiusima tenes, quid me praeclara stirpe deorum,si modo, quem perhibes, pater est Thymbraeus Apollo,invisum fatis genuisti? aut quo tibi nostripulsus amor? quid me caelum sperare iubebas?En etiam hunc ipsum vitae mortalis honorem,quem mihi vix frugum et pecudum custodia sollersomnia temptanti extuderat, te matre relinquo.Quin age et ipsa manu felices erue silvas,fer stabulis inimicum ignem atque interfice messes,ure sata et validam in vites molire bipennem,tanta meae si te ceperunt taedia laudis.”At mater sonitum thalamo sub fluminis altisensit. Eam circum Milesia vellera Nymphaecarpebant hyali saturo fucata colore,drymoque Xanthoque Ligeaque Phyllodoceque,caesariem effusae nitidam per candida colla,Nesaee Spioque Thaliaque Cymodoceque,Cydippeque et flava Lycorias, altera virgo,altera tum primos Lucinae experta labores,Clioque et Beroe soror, Oceanitides ambae,ambae auro, pictis incinctae pellibus ambae,atque Ephyre atque Opis et Asia Deiopeaet tandem positis velox Arethusa sagittis.Inter quas curam Clymene narrabat inanemVulcani Martisque dolos et dulcia furta,aque Chao densos divum numerabat amorescarmine quo captae dum fusis mollia pensadevolvunt, iterum maternas impulit auresluctus Aristaei, vitreisque sedilibus omnesobstipuere; sed ante alias Arethusa sororesprospiciens summa flavum caput extulit undaet procul: “O gemitu non frustra exterrita tanto,Cyrene soror, ipse tibi, tua maxima cura,tristis Aristaeus Penei genitoris ad undamstat lacrimans et te crudelem nomine dicit.”Huic percussa nova mentem formidine mater,“duc, age, duc ad nos; fas illi limina divumtangere,” ait. Simul alta iubet discedere lateflumina, qua iuvenis gressus inferret. At illum