ore legunt, ipsae regem parvosque Quiritessufficiunt aulasque et cerea regna refigunt.saepe etiam duris errando in cotibus alasattrivere ultroque animam sub fasce dedere:tantus amor florum et generandi gloria mellis.Ergo ipsas quamvis angusti terminus aeviexcipiat, neque enim plus septima ducitur aestas,at genus immortale manet multosque per annosstat fortuna domus et avi numerantur avorum.Praeterea regem non sic Aegyptus et ingensLydia nec populi Parthorum aut Medus Hydaspesobservant. Rege incolumi mens omnibus una est;amisso rupere fidem constructaque melladiripuere ipsae et crates solvere favorum.Ille operum custos, illum admiruntur et omnescircumstant fremitu denso stipantque frequenteset saepe attollunt umeris et corpora belloobiectant pulchramque petunt per vulnera mortem.His quidam signis atque haec exempla secutiesse apibus partem divinae mentis et haustusaetherios dixere; deum namque ire per omnesterrasque tractusque maris caelumque profundum.Hinc pecudes, armenta, viros, genus omne ferarum,quemque sibi tenues nascentem arcessere vitas;scilicet huc reddi deinde ac resoluta referriomnia nec morti esse locum, sed viva volaresideris in numerum atque alto succedere caelo.Si quando sedem angustam servataque mellathesauris relines, prius haustu sparsus aquarumora fove fumosque manu praetende sequaces.Bis gravidos cogunt fetus, duo tempora messis,Taygete simul os terris ostendit honestumPleas et Oceani spretos pede reppulit amnes,aut eadem sidus fugiens ubi Piscis aquositristior hibernas caelo descendit in undas.Illis ira modum supra est, laesaeque venenummorsibus inspirant et spicula caeca relinquuntadfixae venis animasque in vulnere ponunt.Sin duram metues hiemem parcesque futurocontunsosque animos et res miserabere fractas,