nocte premunt; quod iam tenebris et sole cadente,sub lucem exportant calathis adit oppida pastor;aut parco sale contingunt hiemique reponunt.Nec tibi cura canum fuerit postrema, sed unavelocis Spartae catulos acremque Molossumpasce sero pingui. Numquam custodibus illisnocturnum stabulis furem incursusque luporumaut impacatos a tergo horrebis Hiberos.Saepe etiam cursu timidos agitabis onagroset canibus leporem, canibus venabere dammas,saepe volutabris pulsos silvestribus aproslatratu turbabis agens montisque per altosingentem clamore premes ad retia cervum.Disce et odoratam stabulis accendere cedrumgalbaneoque agitare gravis nidore chelydros.saepe sub immotis praesepibus aut mala tactuvipera delituit caelumque exterrita fugit,aut tecto adsuetus coluber succedere et umbrae,pestis acerba boum, pecorique aspergere virus,fovit humum. Cape saxa manu, cape robora, pastor,tollentemque minas et sibila colla tumentemdeice. Iamque fuga timidum caput abdidit alte,cum medii nexus extremaeque agmina caudaesolvuntur, tardosque trahit sinus ultimus orbis.Est etiam ille malus Calabris in saltibus anguis,squamea convolvens sublato pectore tergaatque notis longam maculosus grandibus alvumqui, dum amnes ulli rumpuntur fontibus et dumvere madent udo terrae ac pluvialibus austrisstagna colit, ripisque habitans hic piscibus atramimprobus ingluviem ranisque loquacibus explet;postquam exusta palus, terraeque ardore dehiscunt,exsilit in siccum et flammantia lumina torquenssaevit agris asperque siti atque exterritus aestu.Ne mihi tum mollis sub divo carpere somnosneu dorso nemoris libeat iacuisse per herbas,cum positis novus exuviis nitidusque iuventavolvitur, aut catulos tectis aut ova relinquensarduus ad solem et linguis micat ore trisulcis.Morborum quoque te causas et signa docebo.