quid tantum Oceano properent se tinguere soleshiberni, vel quae tardis mora noctibus obstet.Sin, has ne possim naturae accedere partis,frigidus obstiterit circum praecordia sanguis:rura mihi et rigui placeant in vallibus amnes,flumina amem silvasque inglorius. O ubi campiSpercheosque et virginibus bacchata LacaenisTaygeta! O, qui me gelidis convallibus Haemisistat et ingenti ramorum protegat umbra!Felix, qui potuit rerum cognoscere causas,atque metus omnis et inexorabile fatumsubiecit pedibus strepitumque Acherontis avari.Fortunatus et ille, deos qui novit agrestis,panaque Silvanumque senem Nymphasque sorores:illum non populi fasces, non purpura regumflexit et infidos agitans discordia fratresaut coniurato descendens Dacus ab Histro,non res Romanae perituraque regna; neque illeaut doluit miserans inopem aut invidit habentiquos rami fructus, quos ipsa volentia rurasponte tulere sua, carpsit; nec ferrea iurainsanumque forum aut populi tabularia vidit.sollicitant alii remis freta caeca ruuntquein ferrum, penetrant aulas et limina regum;hic petit excidiis urbem miserosque Penatis,ut gemma bibat et Sarrano dormiat ostro;condit opes alius defossoque incubat auro;hic stupet attonitus rostris; hunc plausus hiantemper cuneos—geminatus enim plebisque patrumque—corripuit; gaudent perfusi sanguine fratrum,exsilioque domos et dulcia limina mutantatque alio patriam quaerunt sub sole iacentem.Agricola incurvo terram dimovit aratro:hinc anni labor, hinc patriam parvosque nepotessustinet, hinc armenta boum meritosque iuvencos.Nec requies, quin aut pomis exuberet annusaut fetu pecorum aut cerealis mergite culmi,proventuque oneret sulcos atque horrea vincat.Venit hiems: teritur Sicyonia baca trapetis,glande sues laeti redeunt, dant arbuta silvae;