fronde nemus. Redit agricolis labor actus in orbematque in se sua per vestigia volvitur annus.Ac iam olim, seras posuit cum vinea frondes,frigidus et silvis aquilo decussit honorem,iam tum acer curas venientem extendit in annumrusticus et curvo Saturni dente relictampersequitur vitem attondens fingitque putando.Primus humum fodito, primus devecta crematosarmenta et vallos primus sub tecta referto;postremus metito. Bis vitibus ingruit umbra,bis segetem densis obducunt sentibus herbae;durus uterque labor: laudato ingentia rura,exiguum colito. Nec non etiam aspera ruscivimina per silvam et ripis fluvialis arundocaeditur, incultique exercet cura salicti.Iam vinctae vites, iam falcem arbusta reponunt,iam canit effectos extremus vinitor antes:sollicitanda tamen tellus pulvisque movenduset iam maturis metuendus Iuppiter uvis.Contra non ulla est oleis cultura; neque illaeprocurvam exspectant falcem rastrosque tenacis,cum semel haeserunt arvis aurasque tulerunt;ipsa satis tellus, cum dente recluditur unco,sufficit humorem et gravidas, cum vomere, fruges.Hoc pinguem et placitam Paci nutritor olivam.Poma quoque, ut primum truncos sensere valentiset viris habuere suas, ad sidera raptimvi propria nituntur opisque haud indiga nostrae.Nec minus interea fetu nemus omne gravescitsanguineisque inculta rubent aviaria bacis.Tondentur cytisi, taedas silva alta ministrat,pascunturque ignes nocturni et lumina fundunt.Et dubitant homines serere atque inpendere curamquid maiora sequar?—salices humilesque genestaeaut illae pecori frondem aut pastoribus umbramSufficiunt saepemque satis et pabula melli—et iuvat undantem buxo spectare Cytorumnaryciaeque picis lucos, iuvat arva viderenon rastris, hominum non ulli obnoxia curae.Ipsae Caucasio steriles in vertice silvae,