prima vel autumni sub frigora, cum rapidus Solnondum hiemem contingit equis, iam praeterit aestas.Ver adeo frondi nemorum, ver utile silvis;vere tument terrae et genitalia semina poscunt.Tum pater omnipotens fecundis imbribus Aetherconiugis in gremium laetae descendit et omnismagnus alit magno commixtus corpore fetus.Avia tum resonant avibus virgulta canoriset Venerem certis repetunt armenta diebus;parturit almus ager Zephyrique tepentibus aurislaxant arva sinus; superat tener omnibus humor;inque novos soles audent se germina tutocredere, nec metuit surgentis pampinus austrosaut actum caelo magnis aquilonibus imbrem,sed trudit gemmas et frondes explicat omnis.Non alios prima crescentis origine mundiinluxisse dies aliumve habuisse tenoremcrediderim: ver illud erat, ver magnus agebatorbis et hibernis parcebant flatibus Euri,cum primae lucem pecudes hausere virumqueterrea progenies duris caput extulit arvis,inmissaeque ferae silvis et sidera caelo.Nec res hunc tenerae possent perferre laborem,si non tanta quies iret frigusque caloremqueinter, et exciperet caeli indulgentia terras.Quod superest, quaecumque premes virgulta per agros,sparge fimo pingui et multa memor occule terra,aut lapidem bibulum aut squalentis infode conchas;inter enim labentur aquae tenuisque subibithalitus atque animos tollent sata; iamque reperti,qui saxo super atque ingentis pondere testaeurgerent; hoc effusos munimen ad imbris,hoc, ubi hiulca siti findit canis aestifer arva.Seminibus positis superest diducere terramsaepius ad capita et duros iactare bidentis,aut presso exercere solum sub vomere et ipsaflectere luctantis inter vineta iuvencos;tum levis calamos et rasae hastilia virgaefraxineasque aptare sudes furcasque valentis,viribus eniti quarum et contemnere ventos