et, quantum longis carpent armenta diebus,exigua tantum gelidus ros nocte reponet.Nigra fere et presso pinguis sub vomere terraet cui putre solum,—namque hoc imitamur arando—optima frumentis; non ullo ex aequore cernesplura domum tardis decedere plaustra iuvencis;aut unde iratus silvam devexit aratoret nemora evertit multos ignava per annosantiquasque domos avium cum stirpibus imiseruit; illae altum nidis petiere relictis,at rudis enituit inpulso vomere campus.Nam ieiuna quidem clivosi glarea rurisvix humilis apibus casias roremque ministrat;et tophus scaber et nigris exesa chelydriscreta negant alios aeque serpentibus agrosdulcem ferre cibum et curvas praebere latebras.Quae tenuem exhalat nebulam fumosque volucriset bibit humorem et, cum volt, ex se ipsa remittitquaeque suo semper viridi se gramine vestitnec scabie et salsa laedit robigine ferrum:illa tibi laetis intexet vitibus ulmos,illa ferax oleo est, illam experiere colendoet facilem pecori et patientem vomeris unci.Talem dives arat Capua et vicina Vesevoora iugo et vacuis Clanius non aequus Acerris.Nunc, quo quamque modo possis cognoscere, dicam.Rara sit an supra morem si densa requires—altera frumentis quoniam favet, altera Baccho,densa magis Cereri, rarissima quaeque Lyaeo—ante locum capies oculis alteque iubebisin solido puteum demitti omnemque reponesrursus humum et pedibus summas aequabis harenas.Si deerunt, rarum pecorique et vitibus almisaptius uber erit; sin in sua posse negabuntire loca et scrobibus superabit terra repletis,spissus ager; glaebas cunctantis crassaque tergaexspecta et validis terram proscinde iuvencis.Salsa autem tellus et quae perhibetur amara,frugibus infelix—ea nec mansuescit arandonec Baccho genus aut pomis sua nomina servat—