Quid faciat laetas segetes, quo sidere terramvertere, Maecenas, ulmisque adiungere vitisconveniat, quae cura boum, qui cultus habendosit pecori, apibus quanta experientia parcis,hinc canere incipiam. Vos, o clarissima mundilumina, labentem caelo quae ducitis annum,Liber et alma Ceres, vestro si munere tellusChaoniam pingui glandem mutavit arista,poculaque inventis Acheloia miscuit uvis;et vos, agrestum praesentia numina, Fauni,ferte simul Faunique pedem Dryadesque puellae:Munera vestra cano. Tuque o, cui prima frementemfudit equum magno tellus percussa tridenti,Neptune; et cultor nemorum, cui pinguia Ceaeter centum nivei tondent dumeta iuvenci;ipse nemus linquens patrium saltusque Lycaei,Pan, ovium custos, tua si tibi Maenala curae,adsis, o Tegeaee, favens, oleaeque Minervainventrix, uncique puer monstrator aratri,et teneram ab radice ferens, Silvane, cupressum,dique deaeque omnes, studium quibus arva tueri,quique novas alitis non ullo semine fruges,quique satis largum caelo demittitis imbrem;tuque adeo, quem mox quae sint habitura deorumconcilia, incertum est, urbisne invisere, Caesar,terrarumque velis curam et te maximus orbisauctorem frugum tempestatumque potentemaccipiat, cingens materna tempora myrto,an deus inmensi venias maris ac tua nautaenumina sola colant, tibi serviat ultima Thuleteque sibi generum Tethys emat omnibus undis,anne novum tardis sidus te mensibus addas,qua locus Erigonen inter Chelasque sequentispanditur—ipse tibi iam bracchia contrahit ardensScorpius et caeli iusta plus parte reliquit—quidquid eris,—nam te nec sperant Tartara regemnec tibi regnandi veniat tam dira cupido,quamvis Elysios miretur Graecia camposnec repetita sequi curet Proserpina matrem—da facilem cursum atque audacibus adnue coeptis