Cur non, Mopse, boni quoniam convenimus ambo,tu calamos inflare levis, ego dicere versus,hic corylis mixtas inter consedimus ulmos?Tu maior; tibi me est aequum parere, Menalca,sive sub incertas zephyris motantibus umbras,sive antro potius succedimus: aspice, ut antrumsilvestris raris sparsit labrusca racemis.Montibus in nostris solus tibi certat Amyntas.Quid, si idem certet Phoebum superare canendo?Incipe, Mopse, prior, si quos aut Phyllidis ignes,aut Alconis habes laudes, aut iurgia Codri:incipe, pascentis servabit Tityrus haedos.Immo haec, in viridi nuper quae cortice fagicarmina descripsi et modulans alterna notavi,experiar, tu deinde iubeto ut certet Amyntas.Lenta salix quantum pallenti cedit olivae,puniceis humilis quantum saliunca rosetis,iudicio nostro tantum tibi cedit Amyntas.sed tu desine plura, puer; successimus antro.Extinctum nymphae crudeli funere Daphnimflebant; vos coryli testes et flumina nymphis;cum complexa sui corpus miserabile nati,atque deos atque astra vocat crudelia mater.Non ulli pastos illis egere diebusfrigida, Daphni, boves ad flumina; nulla neque amnemlibavit quadrupes, nec graminis attigit herbam.Daphni, tuum Poenos etiam ingemuisse leonesinteritum montesque feri silvaeque loquuntur.Daphnis et Armenias curru subiungere tigresinstituit; Daphnis thiasos inducere Bacchi,et foliis lentas intexere mollibus hastas.Vitis ut arboribus decori est, ut vitibus uvae,ut gregibus tauri, segetes ut pinguibus arvis,tu decus omne tuis. Postquam te fata tulerunt,ipsa Pales agros atque ipse reliquit Apollo.Grandia saepe quibus mandavimus hordea sulcis,infelix lolium et steriles nascuntur avenae;pro molli viola, pro purpureo narcisso,carduus et spinis surgit paliurus acutis.Spargite humum foliis, inducite fontibus umbras,