et quascumque niger rubro de litore gemmasproximus Eois colligit Indus aquis.Hanc uos, Pierides, festis cantate kalendis,et testudinea Phoebe superbe lyra.Hoc sollemne sacrum multos haec sumet in annos:dignior est uestro nulla puella choro.Parce meo iuueni, seu quis bona pascua campiseu colis umbrosi deuia montis aper,neu tibi sit duros acuisse in proelia dentes;incolumem custos hunc mihi seruet Amor.Sed procul abducit uenandi Delia cura:o pereant siluae deficiantque canes!Quis furor est, quae mens, densos indagine collesclaudentem teneras laedere uelle manus?Quidue iuuat furtim latebras intrare ferarumcandidaque hamatis crura notare rubis?Sed tamen, ut tecum liceat, Cerinthe, uagari,ipsa ego per montes retia torta feram,ipsa ego uelocis quaeram uestigia ceruiet demam celeri ferrea uincla cani.Tunc mihi, tunc placeant siluae, si, lux mea, tecumarguar ante ipsas concubuisse plagas:tunc ueniat licet ad casses, inlaesus abibit,ne ueneris cupidae gaudia turbet, aper.Nunc sine me sit nulla Venus, sed lege Dianae,caste puer, casta retia tange manu:et, quaecumque meo furtim subrepit amori,incidat in saeuas diripienda feras.At tu uenandi studium concede parenti,et celer in nostros ipse recurre sinus.Huc ades et tenerae morbos expelle puellae,huc ades, intonsa Phoebe superbe coma;crede mihi, propera, nec te iam, Phoebe, pigebitformosae medicas applicuisse manus.Effice ne macies pallentes occupet artus,neu notet informis candida membra color,et quodcumque mali est et quidquid triste timemus,in pelagus rapidis euehat amnis aquis.Sancte, ueni, tecumque feras, quicumque sapores,quicumque et cantus corpora fessa leuant;