Armenias tigres et fuluas ille leaenasuicit et indomitis mollia corda dedit.Haec Amor et maiora ualet; sed poscite Bacchimunera: quem uestrum pocula sicca iuuant?Conuenit ex aequo nec toruus Liber in illisqui se quique una uina iocosa colunt,nunc uenit iratus nimium nimiumque seueris:qui timet irati numina magna, bibat.Quales his poenas qualis quantusque minetur,Cadmeae matris praeda cruenta docet.Sed procul a nobis hic sit timor, illaque, si qua est,quid ualeat laesi sentiat ira dei.Quid precor a demens? Venti temeraria uota,aeriae et nubes diripienda ferant.Quamuis nulla mei superest tibi cura, Neaera,sis felix et sint candida fata tua.At nos securae reddamus tempora mensae:uenit post multos una serena dies.Ei mihi, difficile est imitari gaudia falsa,difficile est tristi fingere mente iocum,nec bene mendaci risus componitur ore,nec bene sollicitis ebria uerba sonant.Quid queror infelix? Turpes discedite curae:odit Lanaeus tristia uerba pater.Gnosia, Theseae quondam periuria linguaefleuisti ignoto sola relicta mari:sic cecinit pro te doctus, Minoi, Catullusingrati referens impia facta uiri.Vos ego nunc moneo: felix, quicumque dolorealterius disces posse cauere tuos.Nec uos aut capiant pendentia bracchia colloaut fallat blanda sordida lingua fide;etsi perque suos fallax iurauit ocellosIononemque suam perque suam Venerem,nulla fides inerit: periuria ridet amantumIuppiter et uentos inrita ferre iubet.Ergo quid totiens fallacis uerba puellaeconqueror? Ite a me, seria uerba, precor.Quam uellem tecum longas requiescere nocteset tecum longos peruigilare dies,