Non illo quicquam formosius ulla priorumaetas, heroum nec tulit ulla domus.Intonsi crines longa ceruice fluebant,stillabat Syrio myrtea rore coma.Candor erat qualem praefert Latonia Luna,et color in niueo corpore purpureus,ut iuueni primum uirgo deducta maritoinficitur teneras ore rubente genas,et cum contexunt amarantis alba puellaelilia et autumno candida mala rubent.Ima uidebatur talis inludere palla:namque haec in nitido corpore uestis erat.Artis opus rarae, fulgens testudine et auropendebat laeua garrula parte lyra.Hanc primum ueniens plectro modulatus eburnofelices cantus ore sonante dedit;sed postquam fuerant digiti cum uoce locuti,edidit haec dulci tristia uerba modo:‘Salue, cura deum: casto nam rite poetaePhoebusque et Bacchus Pieridesque fauent;sed proles Semelae Bacchus doctaeque sororesdicere non norunt quid ferat hora sequens;at mihi fatorum leges aeuisque futurieuentura pater posse uidere dedit;quare ego quae dico non fallax accipe uatesquodque deus uero Cynthius ore feram.Tantum cara tibi quantum nec filia matri,quantum nec cupido bella puella uiro,pro qua sollicitas caelestia numina uotis,quae tibi securos non sinit ire dieset, cum te fusco Somnus uelauit amictu,uanum nocturnis fallit imaginibus,carminibus celebrata tuis formosa Neaeraalterius mauultl esse puella uiri,diuersasque suas agitat mens impia curas,nec gaudet casta nupta Neaera domo.A crudele genus nec fidum femina nomen!A pereat, didicit fallere si qua uirum!Sed flecti poterit: mens est mutabilis illis;tu modo cum multa bracchia tende fide.