Sit mihi paupertas tecum iucunda, Neaera:at sine te regum munera nulla uolo.O niueam quae te poterit mihi reddere lucem!O mihi felicem terque quaterque diem!At si, pro dulci reditu quaecumque uouentur,audiat auersa non meus aure deus,nec me regna iuuant nec Lydius aurifer amnisnec quas terrarum sustinet orbis opes.Haec alii cupiant; liceat mihi paupere cultusecuro cara coniuge posse frui.Adsis et timidis faueas, Saturnia, uotis,et faueas concha, Cypria, uecta tua.Aut si fata negant reditum tristesque sorores,stamina quae ducunt quaeque futura neunt,me uocet in uastos amnes nigramque paludemdiues in ignaua luridus Orcus aqua.Di meliora ferant, nec sint mihi somnia uera,quae tulit hesterna pessima nocte quies.Ite procul uani falsique auertite uisus,desinite in nobis quaerere uelle fidem.Diui uera monent, uenturae nuntia sortisuera monent Tuscis exta probata uiris;somnia fallaci ludunt temeraria nocteet pauidas mentes falsa timere iubent;et natum in curas hominum genus omina noctisfarre pio placant et saliente sale!Et tamen, utcumque est, siue illi uera moneri,mendaci somno credere siue uolent,efficiat uanos noctis Lucina timoreset frustra inmeritum pertimuisse uelit,si mea nec turpi mens est obnoxia factonec laesit magnos impia lingua deos.Iam Nox aetherium nigris emensa quadrigismundum cacruleo lauerat amne rotas,nec me sopierat menti deus utilis aegrae:Somnus sollicitas deficit ante domos.Tandem, cum summo Phoebus prospexit ab ortu,pressit languentis lumina sera quies.Hic iuuenis casta redimitus tempora lauroest uisus nostra ponere sede pedem.