quidquid Amalthea, quidquid Marpesia dixitHerophile, Phyto Graia quod admonuit,quaeque Aniena sacras Tiburs per flumina sortesportarat sicco pertuleratque sinu—haec fore dixerunt belli mala signa cometen,multus ut in terras deplueretque lapis.atque tubas atque arma ferunt strepitantia caeloaudita et lucos praecinuisse fugam:ipsum etiam Solem defectum lumine uiditiungere pallentes nubilus annus equos:et simulacra deum lacrimas fudisse tepentesfataque uocales praemonuisse boues.haec fuerant olim: sed tu iam mitis, Apollo,prodigia indomitis merge sub aequoribus,et succensa sacris crepitet bene laurea flammis,omine quo felix et sacer annus erit.laurus ubi bona signa dedit, gaudete coloni;distendet spicis horrea plena Ceres,oblitus et musto feriet pede rusticus uuas,dolia dum magni deficiantque lacus:ac madidus baccho sua festa Palilia pastorconcinet: a stabulis tunc procul este lupi.ille leuis stipulae sollemnis potus aceruosaccendet, flammas transilietque sacras.et fetus matrona dabit, natusque parentioscula comprensis auribus eripiet,nec taedebit auum paruo aduigilare nepotibalbaque cum puero dicere uerba senem.tunc operata deo pubes discumbet in herba,arboris antiquae qua leuis umbra cadit,aut e ueste sua tendent umbracula sertisuincta, coronatus stabit et ipse calix.at sibi quisque dapes et festas extruet altecaespitibus mensas caespitibusque torum.ingeret hic potus iuuenis maledicta puellae,postmodo quae uotis inrita facta uelit:nam ferus ille suae plorabit sobrius idemet se iurabit mente fuisse mala.pace tua pereant arcus pereantque sagittae,Phoebe, modo in terris erret inermis Amor.