sancte, ueni dapibus festis, sed pone sagittaset procul ardentes hinc precor abde faces.uos celebrem cantate deum pecorique uocateuoce: palam pecori, clam sibi quisque uocet.aut etiam sibi quisque palam: nam rurba iocosaobstrepit et Phrygio tibia curua sono.ludite: iam Nox iungit equos, currumque sequunturmatris lasciuo sidera fulua choro,postque uenit tacitus furuis circumdatus alisSomnus et incerto Somnia nigra pede.Dicamus bona uerba: uenit Natalis ad aras:quisquis ades, lingua, uir mulierque, faue.urantur pia tura focis, urantur odoresquos tener e terra diuite mittit Arabs.ipse suos Genius adsit uisurus honores,cui decorent sanctas mollia serta comas.illius puro destillent tempora nardo,atque satur libo sit madeatque mero,adnuat et, Cornute, tibi, quodcumque rogabis.en age (quid cessas? adnuit ille) roga.auguror, uxoris fidos optabis amores:iam reor hoc ipsos edidicisse deos.nec tibi malueris, totum quaecumque per orbemfortis arat ualido rusticus arua boue,nec tibi, gemmarum quidquid felicibus Indisnascitur, Eoi qua maris unda rubet.uota cadunt: utinam strepitantibus aduolet alisflauaque coniugio uincula portet Amor,uincula quae maneant semper dum tarda senectusinducat rugas inficiatque comas.haec ueniat, Natalis, auis prolemque ministret,ludat et ante tuos turba nouella pedes.Rura meam, Cornute, tenent uillaeque puellam:ferreus est, heu heu, quisquis in urbe manet.ipsa Venus latos iam nunc migrauit in agros,uerbaque aratoris rustica discit Amor.o ego, cum aspicerem dominam, quam fortiter illicuersarem ualido pingue bidente solumagricolaeque modo curuum sectarer aratrum,dum subigunt steriles arua serenda boues!