Sertaque de sanctis deripuisse focis?Non ego, si merui, dubitem procumbere templisEt dare sacratis oscula liminibus,Non ego tellurem genibus perrepere supplexEt miserum sancto tundere poste caput.At tu, qui laetus rides mala nostra, cavetoMox tibi: non uni saeviet usque deus.Vidi ego, qui iuvenum miseros lusisset amores,Post Veneris vinclis subdere colla senemEt sibi blanditias tremula conponere voceEt manibus canas fingere velle comas,Stare nec ante fores puduit caraeve puellaeAncillam medio detinuisse foro.Hunc puer, hunc iuvenis turba circumterit arta,Despuit in molles et sibi quisque sinus.At mihi parce, Venus: semper tibi dedita servitMens mea: quid messes uris acerba tuas?Ibitis Aegaeas sine me, Messalla, per undas,O utinam memores ipse cohorsque mei.Me tenet ignotis aegrum Phaeacia terris,Abstineas avidas, Mors, modo, nigra, manus.Abstineas, Mors atra, precor: non hic mihi materQuae legat in maestos ossa perusta sinus,Non soror, Assyrios cineri quae dedat odoresEt fleat effusis ante sepulcra comis,Delia non usquam; quae me cum mitteret urbe,Dicitur ante omnes consuluisse deos.Illa sacras pueri sortes ter sustulit: illiRettulit e trinis omina certa puer.Cuncta dabant reditus: tamen est deterrita numquam,Quin fleret nostras respiceretque vias.Ipse ego solator, cum iam mandata dedissem,Quaerebam tardas anxius usque moras.Aut ego sum causatus aves aut omina dira,Saturni sacram me tenuisse diem.O quotiens ingressus iter mihi tristia dixiOffensum in porta signa dedisse pedem!Audeat invito ne quis discedere Amore,Aut sciat egressum se prohibente deo.Quid tua nunc Isis mihi, Delia, quid mihi prosunt