Non ego divitias patrum fructusque requiro,Quos tulit antiquo condita messis avo:Parva seges satis est, satis requiescere lectoSi licet et solito membra levare toro.Quam iuvat inmites ventos audire cubantemEt dominam tenero continuisse sinuAut, gelidas hibernus aquas cum fuderit Auster,Securum somnos igne iuvante sequi.Hoc mihi contingat. Sit dives iure, furoremQui maris et tristes ferre potest pluvias.O quantum est auri pereat potiusque smaragdi,Quam fleat ob nostras ulla puella vias.Te bellare decet terra, Messalla, marique,Ut domus hostiles praeferat exuvias;Me retinent vinctum formosae vincla puellae,Et sedeo duras ianitor ante fores.Non ego laudari curo, mea Delia; tecumDum modo sim, quaeso segnis inersque vocer.Te spectem, suprema mihi cum venerit hora,Te teneam moriens deficiente manu.Flebis et arsuro positum me, Delia, lecto,Tristibus et lacrimis oscula mixta dabis.Flebis: non tua sunt duro praecordia ferroVincta, neque in tenero stat tibi corde silex.Illo non iuvenis poterit de funere quisquamLumina, non virgo, sicca referre domum.Tu manes ne laede meos, sed parce solutisCrinibus et teneris, Delia, parce genis.Interea, dum fata sinunt, iungamus amores:Iam veniet tenebris Mors adoperta caput,Iam subrepet iners aetas, nec amare decebit,Dicere nec cano blanditias capite.Nunc levis est tractanda Venus, dum frangere postesNon pudet et rixas inseruisse iuvat.Hic ego dux milesque bonus: vos, signa tubaeque,Ite procul, cupidis volnera ferte viris,Ferte et opes: ego conposito securus acervoDespiciam dites despiciamque famem.Adde merum vinoque novos conpesce dolores,Occupet ut fessi lumina victa sopor,