at tua, Maecenas, vitae praecepta recepi,cogor et exemplis te superare tuis.cum tibi Romano dominas in honore secureset liceat medio ponere iura foro;vel tibi Medorum pugnacis ire per hastas,atque onerare tuam fixa per arma domum;et tibi ad effectum vires det Caesar, et omnitempore tam faciles insinuentur opes;parcis et in tenuis humilem te colligis umbras:velorum plenos subtrahis ipse sinus.crede mihi, magnos aequabunt ista Camillosiudicia, et venies tu quoque in ora virum.non ego velifera tumidum mare findo carina:tota sub exiguo flumine nostra morast.non flebo in cineres arcem sedisse paternosCadmi, nec semper proelia clade pari;nec referam Scaeas et Pergama, Apollinis arces,et Danaum decimo vere redisse rates,moenia cum Graio Neptunia pressit aratrovictor Palladiae ligneus artis equus.inter Callimachi sat erit placuisse libelloset cecinisse modis, Coe+ poeta, tuis.haec urant pueros, haec urant scripta puellasmeque deum clament et mihi sacra ferant!te duce vel Iovis arma canam caeloque minantemCoeum et Phlegraeis Eurymedonta iugis;eductosque pares silvestri ex ubere reges,ordiar et caeso moenia firma Remo,celsaque Romanis decerpta palatia tauris,crescet et ingenium sub tua iussa meum;prosequar et currus utroque ab litore ovantis,Parthorum astutae tela remissa fugae,claustraque Pelusi Romano subruta ferro,Antonique gravis in sua fata manus.mollia tu coeptae fautor cape lora iuventae,dexteraque immissis da mihi signa rotis.hoc mihi, Maecenas, laudis concedis, et a testquod ferar in partis ipse fuisse tuas.Mirabar, quidnam visissent mane Camenae,ante meum stantes sole rubente torum.