non eget hic medicis, non lectis mollibus aeger,huic nullum caeli tempus et aura nocet;ambulat—et subito mirantur funus amici!sic est incautum, quidquid habetur amor.hostis si quis erit nobis, amet ille puellas:gaudeat in puero, si quis amicus erit.tranquillo tuta descendis flumine cumba:quid tibi tam parvi litoris unda nocet?alter saepe uno mutat praecordia Verbo,altera vix ipso sanguine mollis erit.hoc verum est, tota te ferri, Cynthia, Roma,et non ignota vivere nequitia?haec merui sperare? dabis mihi, perfida, poenas;et nobis aliquo, Cynthia, ventus erit.inveniam tamen e multis fallacibus unam,quae fieri nostro carmine nota velit,nec mihi tam duris insultet moribus et tevellicet: heu sero flebis amata diu.nunc est ira recens, nunc est discedere tempus:si dolor afuerit, crede, redibit amor.non ita Carpathiae variant Aquilonibus undae,nec dubio nubes vertitur atra Noto,quam facile irati verbo mutantur amantes:dum licet, iniusto subtrahe colla iugo.nec tu non aliquid, sed prima nocte, dolebis;omne in amore malum, si patiare, leve est.at tu per dominae Iunonis dulcia iuraparce tuis animis, vita, nocere tibi.non m taurus ferit uncis cornibus hostem,verum etiam instanti laesa repugnat ovis.nec tibi periuro scindam de corpore vestis,nec mea praeclusas fregerit ira fores,nec tibi conexos iratus carpere crinis,nec duris ausim laedere pollicibus:rusticus haec aliquis tam turpia proelia quaerat,cuius non hederae circuiere caput.scribam igitur, quod non umquam tua deleat aetas,'Cynthia, forma potens; Cynthia, verba levis.'crede mihi, quamvis contemnas murmura famae,hic tibi pallori, Cynthia, versus erit.