bella canam, quando scripta puella mea est.nunc volo subducto gravior procedere vultu,nunc aliam citharam me mea Musa docet.surge, anima, ex humili; iam, carmine, sumite vires;Pierides, magni nunc erit oris opus.iam negat Euphrates equitem post terga tueriParthorum et Crassos se tenuisse dolet:India quin, Auguste, tuo dat colla triumpho,et domus intactae te tremit Arabiae;et si qua extremis tellus se subtrahit oris,sentiat illa tuas postmodo capta manus!haec ego castra sequar; vates tua castra canendomagnus ero: servent hunc mihi fata diem!at caput in magnis ubi non est tangere signis,ponitur hac imos ante corona pedes;sic nos nunc, inopes laudis conscendere carmen,pauperibus sacris vilia tura damus.nondum etiam Ascraeos norunt mea carmina fontis,sed modo Permessi flumine lavit Amor.scribant de te alii vel sis ignota licebit:laudet, qui sterili semina ponit humo.omnia, crede mihi, tecum uno munera lectoauferet extremi funeris atra dies;et tua transibit contemnens ossa viator,nec dicet 'Cinis hic docta puella fuit.'quicumque ille fuit, puerum qui pinxit Amorem,nonne putas miras hunc habuisse manus?is primum vidit sine sensu vivere amantis,et levibus curis magna perire bona.idem non frustra ventosas addidit alas,fecit et humano corde volare deum:scilicet alterna quoniam iactamur in unda,nostraque non ullis permanet aura locis.et merito hamatis manus est armata sagittis,et pharetra ex umero Cnosia utroque iacet:ante ferit quoniam, tuti quam cernimus hostem,nec quisquam ex illo vulnere sanus abit.in me tela manent, manet et puerilis imago:sed certe pennas perdidit ille suas;evolat heu nostro quoniam de pectore nusquam,