nec poteris, qui sis aut ubi, nosse miser!tum grave servitium nostrae cogere puellaediscere et exclusum quid sit abire domum;nec iam pallorem totiens mirabere nostrum,aut cur sim toto corpore nullus ego.nec tibi nobilitas poterit succurrere amanti:nescit Amor priscis cedere imaginibus.quod si parva tuae dederis vestigia culpae,quam cito de tanto nomine rumor eris!non ego tum potero solacia ferre roganti,cum mihi nulla mei sit medicina mali;sed pariter miseri socio cogemur amorealter in alterius mutua flere sinu.quare, quid possit mea Cynthia, desine, Galle,quaerere: non impune illa rogata venit.Non ego nunc Hadriae vereor mare noscere tecum,Tulle, neque Aegaeo ducere vela salo,cum quo Rhipaeos possim conscendere montesulteriusque domos vadere Memnonias;sed me complexae remorantur verba puellae,mutatoque graves saepe colore preces.illa mihi totis argutat noctibus ignes,et queritur nullos esse relicta deos;illa meam mihi iam se denegat, illa minaturquae solet ingrato tristis amica viro.his ego non horam possum durare querelis:ah pereat, si quis lentus amare potest!an mihi sit tanti doctas cognoscere Athenasatque Asiae veteres cernere divitias,ut mihi deducta faciat convicia puppiCynthia et insanis ora notet manibus,osculaque opposito dicat sibi debita vento,et nihil infido durius esse viro?tu patrui meritas conare anteire secures,et vetera oblitis iura refer sociis.nam tua non aetas umquam cessavit amori,semper at armatae cura fuit patriae;et tibi non umquam nostros puer iste laboresafferat et lacrimis omnia nota meis!me sine, quem semper voluit fortuna iacere,