sive Aniena tuos tinxerit unda pedes,sive Gigantei spatiabere litoris ora,sive ubicumque vago fluminis hospitio,Nympharum semper cupidas defende rapinas(non minor Ausoniis est amor Adryasin);ne tibi sit duros montes et frigida saxa,Galle, neque expertos semper adire lacus.quae miser ignotis error perpessus in orisHerculis indomito fleverat Ascanio.namque ferunt olim Pagasae navalibus Argoegressam longe Phasidos isse viam,et iam praeteritis labentem Athamantidos undisMysorum scopulis applicuisse ratem.hic manus heroum, placidis ut constitit oris,mollia composita litora fronde tegit.at comes invicti iuvenis processerat ultrararam sepositi quaerere fontis aquam.hunc duo sectati fratres, Aquilonia proles(nunc superat Zetes, nunc superat Calais),oscula suspensis instabant carpere plantis,oscula et alterna ferre supina fuga.ille sed extrema pendentes ludit in alaet volucris ramo summovet insidias.iam Pandioniae cessit genus Orithyiae:ah dolor! ibat Hylas, ibat Hamadryasin.hic erat Arganthi Pege sub vertice montis,grata domus Nymphis umida Thyniasin,quam supra nulli pendebant debita curaeroscida desertis poma sub arboribus,et circum irriguo surgebant lilia pratocandida purpureis mixta papaveribus.quae modo decerpens tenero pueriliter unguiproposito florem praetulit officio,et modo formosis incumbens nescius undiserrorem blandis tardat imaginibus.tandem haurire parat demissis flumina palmisinnixus dextro plena trahens umero.cuius ut accensae Dryades candore puellaemiratae solitos destituere chorosprolapsum et leviter facili traxere liquore,