aut quid Orontea crines perfundere murra,teque peregrinis vendere muneribus,naturaeque decus mercato perdere cultu,nec sinere in propriis membra nitere bonis?crede mihi, non ulla tuaest medicina figurae:nudus Amor formam non amat artificem.aspice quos summittat humus non fossa colores,ut veniant hederae sponte sua melius,surgat et in solis formosior arbutus antris,et sciat indocilis currere lympha vias.litora nativis praefulgent picta lapillis,et volucres nulla dulcius arte canunt.non sic Leucippis succendit Castora Phoebe,Pollucem cultu non Helaira soror;non, Idae et cupido quondam discordia Phoebo,Eueni patriis filia litoribus;nec Phrygium falso traxit candore maritumavecta externis Hippodamia rotis:sed facies aderat nullis obnoxia gemmis,qualis Apelleis est color in tabulis.non illis studium fuco conquirere amantes:illis ampla satis forma pudicitia.non ego nunc vereor ne sis tibi vilior istis:uni si qua placet, culta puella sat est;cum tibi praesertim Phoebus sua carmina donetAoniamque libens Calliopea lyram,unica nec desit iucundis gratia verbis,omnia quaeque Venus, quaeque Minerva probat.his tu semper eris nostrae gratissima vitae,Qualis Thesea iacuit cedente carinalanguida desertis Cnosia litoribus;qualis et accubuit primo Cepheia somnolibera iam duris cotibus Andromede;nec minus assiduis Edonis fessa choreisqualis in herboso concidit Apidano:talis visa mihi mollem spirare quietemCynthia consertis nixa caput manibus,ebria cum multo traherem vestigia Baccho,et quaterent sera nocte facem pueri.hanc ego, nondum etiam sensus deperditus omnis,