flamma demanat, sonitu suoptetintinant aures, gemina tegunturlumina nocte.otium, Catulle, tibi molestum est:otio exsultas nimiumque gestis.otium et reges prius et beatasperdidit urbes.Quid est, Catulle? quid moraris emori?sella in curuli struma Nonius sedet,per consulatum perierat Vatinius:quid est, Catulle? quid moraris emori?Risi nescio quem modo e corona,qui, cum mirifice Vatinianameus crimina Calvus explicasset,admirans ait haec manusque tollensdi magni, salaputium disertum!Othonis caput oppido est pusillum,et eri rustica semilauta crura,subtile et leve peditum Libonis,si non omnia, displicere vellemtibi et Fuficio, seni recoctoirascere iterum meis iambisimmerentibus, unice imperator.Oramus, si forte non molestum est,demonstres ubi sint tuae tenebrae.te campo quaesivimus minore,te in circo, te in omnibus libellis,te in templo summi Iovis sacrato.in Magni simul ambulationefemellas omnes, amice, prendi,quas vultu vidi tamen serenas.† A velte sic ipse flagitabam:camerium mihi, pessimae puellae!quaedam inquit nudum † reduc †en hic in roseis latet papillis.sed te iam ferre Herculi labos est:Non custos si fingar ille Cretum,non si Pegaseo ferar volatu,non Ladas ego pinnipesve Perseus,non Rhesi niveae citaeque bigae: