Ei me tot tam acerba facere in corde.Frugi nunquam eris.Praesertim quae coniurasset mecum et firmasset fidem,Neque deos neque homines aequom est facere tibi posthac bene.Quae esset aetatem exactura mecum in matrimonio,Compedes te capere oportet neque eas unquam ponere.Quae mihi esset commendata et meae fidei concredita,Hercle te verberibus multum caedi oportere arbitror.Quae mellillam me vocare et suavium solitast suom.Ob istuc unum verbum dignu's dignus es , deciens qui furcam feras.Egomet laetor. sed quid auctor nunc mihi es?Dicam tibi:Supplicium illi des, suspendas te, ne tibi suscenseat.QuianQuid tu ergo te manuleoQuid si amo?est amoratque illam quam te amare intellegosi conclusos vos me habere in carcereamoris noctesque et diesni emórtuosmihi nunquam quisquamImmo maxumus.nam quí amant stulte atque inmodeste atque inprobene ament.ubi tu es?Ecce me.I, adfer mihi arma ét loricam adducito.Loricam adducam?I, curre, equom adfer.Hercle hic insanit miser.Abi atque hastatos multos, multos velites,multos cum multis—nil moror precario.ubi sunt quae iussi?Sanus hic non est satis.Ab anu esse credo nocitum, cum illaec sic facit.Vtrum deliras, quaeso, an astans somnias,qui equom me adferre iúbes, loricam adducere,multos hastatos, post id multos velites,multos cum multis? haec tu pervorsario