urbanus: all forms
urbanus means “of the city; refined, witty, urbane”. Below is its full declension in Latin.
Positive
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | urbanus | urbana | urbanum | |
| Genitive | urbani | urbanae | urbani | |
| Dative | urbano | urbanae | urbano | |
| Accusative | urbanum | urbanam | urbanum | |
| Ablative | urbano | urbana | urbano | |
| Vocative | urbane | urbana | urbanum |
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | urbani | urbanae | urbana | |
| Genitive | urbanorum | urbanarum | urbanorum | |
| Dative | urbanis | |||
| Accusative | urbanos | urbanas | urbana | |
| Ablative | urbanis | |||
| Vocative | urbani | urbanae | urbana |
Meaning and examples of urbanus
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.