tiro: all forms
tiro means “recruit, beginner; (Tiro) Cicero's freedman and secretary”. Below is its full declension in Latin.
Forms
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | tiro |
| Genitive | tironis |
| Dative | tironi |
| Accusative | tironem |
| Ablative | tirone |
| Vocative | tiro |
| Locative | tirone |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | tirones |
| Genitive | tironum · tironium |
| Dative | tironibus |
| Accusative | tirones |
| Ablative | tironibus |
| Vocative | tirones |
| Locative | tironibus |
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.