miraculum: all forms
miraculum means “wonder, marvel, miracle”. Below is its full declension in Latin.
Forms
| Neuter | |
|---|---|
| Nominative | miraculum |
| Genitive | miraculi |
| Dative | miraculo |
| Accusative | miraculum |
| Ablative | miraculo |
| Vocative | miraculum |
| Locative | miraculi |
| Neuter | |
|---|---|
| Nominative | miracula · miraculi |
| Genitive | miraculum · miraculorum |
| Dative | miraculis |
| Accusative | miracula · miraculos |
| Ablative | miraculis |
| Vocative | miracula · miraculi |
| Locative | miraculis |
Meaning and examples of miraculum
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.