irritus: all forms
irritus means “useless, vain, ineffective; invalid”. Below is its full declension in Latin.
Positive
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | irritus | irrita | irritum | |
| Genitive | irriti | irritae | irriti | |
| Dative | irrito | irritae | irrito | |
| Accusative | irritum | irritam | irritum | |
| Ablative | irrito | irrita | irrito | |
| Vocative | irrite | irrita | irritum |
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | irriti | irritae | irrita | |
| Genitive | irritorum | irritarum | irritorum | |
| Dative | irritis | |||
| Accusative | irritos | irritas | irrita | |
| Ablative | irritis | |||
| Vocative | irriti | irritae | irrita |
Meaning and examples of irritus
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.