direptor: all forms
direptor means “plunderer”. Below is its full declension in Latin.
Forms
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | direptor |
| Genitive | direptoris |
| Dative | direptori |
| Accusative | direptorem |
| Ablative | direptore |
| Vocative | direptor |
| Locative | direptore |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | direptores |
| Genitive | direptorum · direptorium |
| Dative | direptoribus |
| Accusative | direptores |
| Ablative | direptoribus |
| Vocative | direptores |
| Locative | direptoribus |
Meaning and examples of direptor
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.