caeles: all forms
caeles means “the_Gods (usu. pl.); divinity, dweller in heaven; saint (Ecc)”. Below is its full declension in Latin.
Forms
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | caeles |
| Genitive | caelitis |
| Dative | caeliti |
| Accusative | caelitem |
| Ablative | caelite |
| Vocative | caeles |
| Locative | caelite |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | caelites |
| Genitive | caelitum · caelitium |
| Dative | caelitibus |
| Accusative | caelites |
| Ablative | caelitibus |
| Vocative | caelites |
| Locative | caelitibus |
Meaning and examples of caeles
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.