ὡραῖος (horaios): all forms
ὡραῖος means “seasonal, in its prime”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὡραῖος | ὡραία | ὡραῖον | |
|---|
| Genitive | ὡραίου | ὡραίας | ὡραίου | |
|---|
| Dative | ὡραίῳ | ὡραίᾳ | ὡραίῳ | |
|---|
| Accusative | ὡραῖον | ὡραίαν | ὡραῖον | |
|---|
| Vocative | ὡραῖε | ὡραία | ὡραῖον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὡραῖοι | ὡραῖαι | ὡραῖα | |
|---|
| Genitive | ὡραίων | ὡραίων | ὡραίων | |
|---|
| Dative | ὡραίοις | ὡραίαις | ὡραίοις | |
|---|
| Accusative | ὡραίους | ὡραίας | ὡραῖα | |
|---|
| Vocative | ὡραῖοι | ὡραῖαι | ὡραῖα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ὡραίως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὡραιότερος | ὡραιοτέρα | ὡραιότερον | |
|---|
| Genitive | ὡραιοτέρου | ὡραιοτέρας | ὡραιοτέρου | |
|---|
| Dative | ὡραιοτέρῳ | ὡραιοτέρᾳ | ὡραιοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | ὡραιότερον | ὡραιοτέραν | ὡραιότερον | |
|---|
| Vocative | ὡραιότερε | ὡραιοτέρα | ὡραιότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὡραιότεροι | ὡραιότεραι | ὡραιότερα | |
|---|
| Genitive | ὡραιοτέρων | ὡραιοτέρων | ὡραιοτέρων | |
|---|
| Dative | ὡραιοτέροις | ὡραιοτέραις · ὡραιοτέραφι · ὡραιοτέρᾳς | ὡραιοτέροις | |
|---|
| Accusative | ὡραιοτέρους | ὡραιοτέρας | ὡραιότερα | |
|---|
| Vocative | ὡραιότεροι | ὡραιότεραι | ὡραιότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ὡραιοτέρως |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὡραιότατος | ὡραιοτάτη | ὡραιότατον | |
|---|
| Genitive | ὡραιοτάτου | ὡραιοτάτης | ὡραιοτάτου | |
|---|
| Dative | ὡραιοτάτῳ | ὡραιοτάτῃ | ὡραιοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | ὡραιότατον | ὡραιοτάτην | ὡραιότατον | |
|---|
| Vocative | ὡραιότατε | ὡραιοτάτη | ὡραιότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὡραιότατοι | ὡραιόταται | ὡραιότατα | |
|---|
| Genitive | ὡραιοτάτων | ὡραιοτάτων | ὡραιοτάτων | |
|---|
| Dative | ὡραιοτάτοις | ὡραιοτάταις | ὡραιοτάτοις | |
|---|
| Accusative | ὡραιοτάτους | ὡραιοτάτας | ὡραιότατα | |
|---|
| Vocative | ὡραιότατοι | ὡραιόταται | ὡραιότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ὡραιότατα |
|---|
Meaning and examples of ὡραῖος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.