ὑπόνομος (hyponomos): all forms
ὑπόνομος means “undermined; underground”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὑπόνομος | ὑπόνομος | ὑπόνομον | |
|---|
| Genitive | ὑπονόμου | ὑπονόμου | ὑπονόμου | |
|---|
| Dative | ὑπονόμῳ | ὑπονόμῳ | ὑπονόμῳ | |
|---|
| Accusative | ὑπόνομον | ὑπόνομον | ὑπόνομον | |
|---|
| Vocative | ὑπόνομε | ὑπόνομε | ὑπόνομον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὑπόνομοι | ὑπόνομοι | ὑπόνομα | |
|---|
| Genitive | ὑπονόμων | ὑπονόμων | ὑπονόμων | |
|---|
| Dative | ὑπονόμοις | ὑπονόμοις | ὑπονόμοις | ὑπονόμοφι |
|---|
| Accusative | ὑπονόμους | ὑπονόμους | ὑπόνομα | |
|---|
| Vocative | ὑπόνομοι | ὑπόνομοι | ὑπόνομα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ὑπονόμως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπονομώτερος | ὑπονομωτέρα | ὑπονομώτερον |
|---|
| Genitive | ὑπονομωτέρου | ὑπονομωτέρας | ὑπονομωτέρου |
|---|
| Dative | ὑπονομωτέρῳ | ὑπονομωτέρᾳ | ὑπονομωτέρῳ |
|---|
| Accusative | ὑπονομώτερον | ὑπονομωτέραν | ὑπονομώτερον |
|---|
| Vocative | ὑπονομώτερε | ὑπονομωτέρα | ὑπονομώτερον |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπονομώτεροι | ὑπονομώτεραι | ὑπονομώτερα |
|---|
| Genitive | ὑπονομωτέρων | ὑπονομωτέρων | ὑπονομωτέρων |
|---|
| Dative | ὑπονομωτέροις | ὑπονομωτέραις · ὑπονομωτέραφι · ὑπονομωτέρᾳς | ὑπονομωτέροις |
|---|
| Accusative | ὑπονομωτέρους | ὑπονομωτέρας | ὑπονομώτερα |
|---|
| Vocative | ὑπονομώτεροι | ὑπονομώτεραι | ὑπονομώτερα |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὑπονομώτατος | ὑπονομωτάτη | ὑπονομώτατον | |
|---|
| Genitive | ὑπονομωτάτου | ὑπονομωτάτης | ὑπονομωτάτου | |
|---|
| Dative | ὑπονομωτάτῳ | ὑπονομωτάτῃ | ὑπονομωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | ὑπονομώτατον | ὑπονομωτάτην | ὑπονομώτατον | |
|---|
| Vocative | ὑπονομώτατε | ὑπονομωτάτη | ὑπονομώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ὑπονομώτατοι | ὑπονομώταται | ὑπονομώτατα | |
|---|
| Genitive | ὑπονομωτάτων | ὑπονομωτάτων | ὑπονομωτάτων | |
|---|
| Dative | ὑπονομωτάτοις | ὑπονομωτάταις | ὑπονομωτάτοις | |
|---|
| Accusative | ὑπονομωτάτους | ὑπονομωτάτας | ὑπονομώτατα | |
|---|
| Vocative | ὑπονομώτατοι | ὑπονομώταται | ὑπονομώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ὑπονομώτατα |
|---|
Meaning and examples of ὑπόνομος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.