ὑπόκειμαι (hypokeimai): all forms
ὑπόκειμαι means “lie under; be assumed, be subject”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπόκειμαι | |
|---|
| 2nd singular | ὑπόκεισαι · ὑπόκειαι | ὑπόκεισο |
|---|
| 3rd singular | ὑπόκειται | ὑποκείσθω |
|---|
| 1st plural | ὑποκείμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ὑπόκεισθε | ὑπόκεισθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπόκεινται | ὑποκείσθων |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑπεκείμην |
|---|
| 2nd singular | ὑπέκεισο |
|---|
| 3rd singular | ὑπέκειτο · ὑπεκέσκετο |
|---|
| 1st plural | ὑπεκείμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὑπέκεισθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπέκειντο |
|---|
Future middle
Future middle | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | ὑποκείσομαι | ὑποκεισοίμην |
|---|
| 2nd singular | ὑποκείσῃ · ὑποκείσει | ὑποκείσοιο |
|---|
| 3rd singular | ὑποκείσεται | ὑποκείσοιτο |
|---|
| 1st plural | ὑποκεισόμεθα | ὑποκεισοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὑποκείσεσθε | ὑποκείσοισθε |
|---|
| 3rd plural | ὑποκείσονται | ὑποκείσοιντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Middle | Middle/passive |
|---|
| Present | | ὑποκεῖσθαι |
|---|
| Future | ὑποκείσεσθαι | |
|---|
Participles
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποκείμενος | ὑποκειμένη | ὑποκείμενον |
|---|
| Genitive | ὑποκειμένου | ὑποκειμένης | ὑποκειμένου |
|---|
| Dative | ὑποκειμένῳ | ὑποκειμένῃ | ὑποκειμένῳ |
|---|
| Accusative | ὑποκείμενον | ὑποκειμένην | ὑποκείμενον |
|---|
| Vocative | ὑποκείμενε | ὑποκειμένη | ὑποκείμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποκείμενοι | ὑποκείμεναι | ὑποκείμενα |
|---|
| Genitive | ὑποκειμένων | ὑποκειμένων | ὑποκειμένων |
|---|
| Dative | ὑποκειμένοις | ὑποκειμέναις | ὑποκειμένοις |
|---|
| Accusative | ὑποκειμένους | ὑποκειμένας | ὑποκείμενα |
|---|
| Vocative | ὑποκείμενοι | ὑποκείμεναι | ὑποκείμενα |
|---|
Future middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποκεισόμενος | ὑποκεισομένη | ὑποκεισόμενον |
|---|
| Genitive | ὑποκεισομένου | ὑποκεισομένης | ὑποκεισομένου |
|---|
| Dative | ὑποκεισομένῳ | ὑποκεισομένῃ | ὑποκεισομένῳ |
|---|
| Accusative | ὑποκεισόμενον | ὑποκεισομένην | ὑποκεισόμενον |
|---|
| Vocative | ὑποκεισόμενε | ὑποκεισομένη | ὑποκεισόμενον |
|---|
Future middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποκεισόμενοι | ὑποκεισόμεναι | ὑποκεισόμενα |
|---|
| Genitive | ὑποκεισομένων | ὑποκεισομένων | ὑποκεισομένων |
|---|
| Dative | ὑποκεισομένοις | ὑποκεισομέναις | ὑποκεισομένοις |
|---|
| Accusative | ὑποκεισομένους | ὑποκεισομένας | ὑποκεισόμενα |
|---|
| Vocative | ὑποκεισόμενοι | ὑποκεισόμεναι | ὑποκεισόμενα |
|---|
Perfect middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποκείμενος | ὑποκειμένη | ὑποκείμενον |
|---|
| Genitive | ὑποκειμένου | ὑποκειμένης | ὑποκειμένου |
|---|
| Dative | ὑποκειμένῳ | ὑποκειμένῃ | ὑποκειμένῳ |
|---|
| Accusative | ὑποκείμενον | ὑποκειμένην | ὑποκείμενον |
|---|
| Vocative | ὑποκείμενε | ὑποκειμένη | ὑποκείμενον |
|---|
Perfect middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποκείμενοι | ὑποκείμεναι | ὑποκείμενα |
|---|
| Genitive | ὑποκειμένων | ὑποκειμένων | ὑποκειμένων |
|---|
| Dative | ὑποκειμένοις | ὑποκειμέναις | ὑποκειμένοις |
|---|
| Accusative | ὑποκειμένους | ὑποκειμένας | ὑποκείμενα |
|---|
| Vocative | ὑποκείμενοι | ὑποκείμεναι | ὑποκείμενα |
|---|
Meaning and examples of ὑπόκειμαι
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.