ὑπουργέω (hypourgeo): all forms
ὑπουργέω means “do service, assist”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπουργῶ | ὑπουργῶ | ὑπουργοίην | |
|---|
| 2nd singular | ὑπουργεῖς | ὑπουργῇς | ὑπουργοῖς · ὑπουργοίης | ὑπούργει |
|---|
| 3rd singular | ὑπουργεῖ | ὑπουργῇ | ὑπουργοίη | ὑπουργείτω |
|---|
| 1st plural | ὑπουργοῦμεν | ὑπουργῶμεν | ὑπουργεῖμεν · ὑπούργοιμεν · ὑπουργοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ὑπουργεῖτε | ὑπουργῆτε | ὑπουργεῖτε · ὑπούργοιτε · ὑπουργοίητε | ὑπουργεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὑπουργοῦσι(ν) | ὑπουργῶσι(ν) | ὑπουργεῖεν · ὑπούργοιεν · ὑπουργοίησαν | ὑπουργείτων · ὑπουργείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπουργοῦμαι | ὑπουργῶμαι | ὑπουργοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ὑπουργεῖ · ὑπουργῇ | ὑπουργῇ | ὑπουργοῖο | ὑπουργοῦ |
|---|
| 3rd singular | ὑπουργεῖται | ὑπουργῆται | ὑπουργοῖτο | ὑπουργείσθω |
|---|
| 1st plural | ὑπουργούμεθα | ὑπουργώμεθα | ὑπουργοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ὑπουργεῖσθε | ὑπουργῆσθε | ὑπουργοῖσθε | ὑπουργεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπουργοῦνται | ὑπουργῶνται | ὑπουργοῖντο | ὑπουργείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑπούργουν |
|---|
| 2nd singular | ὑπούργεις |
|---|
| 3rd singular | ὑπούργει |
|---|
| 1st plural | ὑπουργοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ὑπουργεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὑπούργουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑπουργούμην |
|---|
| 2nd singular | ὑπουργοῦ |
|---|
| 3rd singular | ὑπουργεῖτο |
|---|
| 1st plural | ὑπουργούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὑπουργεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπουργοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ὑπουργεῖν | ὑπουργεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπουργῶν | ὑπουργοῦσα | ὑπουργοῦν |
|---|
| Genitive | ὑπουργοῦντος | ὑπουργούσης | ὑπουργοῦντος |
|---|
| Dative | ὑπουργοῦντι | ὑπουργούσῃ | ὑπουργοῦντι |
|---|
| Accusative | ὑπουργοῦντα | ὑπουργοῦσαν | ὑπουργοῦν |
|---|
| Vocative | ὑπουργοῦν | ὑπουργοῦσα | ὑπουργοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπουργοῦντες | ὑπουργοῦσαι | ὑπουργοῦντα |
|---|
| Genitive | ὑπουργούντων | ὑπουργουσῶν | ὑπουργούντων |
|---|
| Dative | ὑπουργοῦσι(ν) | ὑπουργούσαις | ὑπουργοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ὑπουργοῦντας | ὑπουργούσας | ὑπουργοῦντα |
|---|
| Vocative | ὑπουργοῦντες | ὑπουργοῦσαι | ὑπουργοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπουργούμενος | ὑπουργουμένη | ὑπουργούμενον |
|---|
| Genitive | ὑπουργουμένου | ὑπουργουμένης | ὑπουργουμένου |
|---|
| Dative | ὑπουργουμένῳ | ὑπουργουμένῃ | ὑπουργουμένῳ |
|---|
| Accusative | ὑπουργούμενον | ὑπουργουμένην | ὑπουργούμενον |
|---|
| Vocative | ὑπουργούμενε | ὑπουργουμένη | ὑπουργούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπουργούμενοι | ὑπουργούμεναι | ὑπουργούμενα |
|---|
| Genitive | ὑπουργουμένων | ὑπουργουμένων | ὑπουργουμένων |
|---|
| Dative | ὑπουργουμένοις | ὑπουργουμέναις | ὑπουργουμένοις |
|---|
| Accusative | ὑπουργουμένους | ὑπουργουμένας | ὑπουργούμενα |
|---|
| Vocative | ὑπουργούμενοι | ὑπουργούμεναι | ὑπουργούμενα |
|---|
Meaning and examples of ὑπουργέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.