ὑποτοπέω (hypotopeo): all forms
ὑποτοπέω means “suspect, surmise”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑποτοπῶ | ὑποτοπῶ | ὑποτοποίην | |
|---|
| 2nd singular | ὑποτοπεῖς | ὑποτοπῇς | ὑποτοποῖς · ὑποτοποίης | ὑποτόπει |
|---|
| 3rd singular | ὑποτοπεῖ | ὑποτοπῇ | ὑποτοποίη | ὑποτοπείτω |
|---|
| 1st plural | ὑποτοποῦμεν | ὑποτοπῶμεν | ὑποτοπεῖμεν · ὑποτοποίημεν · ὑποτόποιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ὑποτοπεῖτε | ὑποτοπῆτε | ὑποτοποῖτε · ὑποτόποιτε · ὑποτοπεῖτε · ὑποτοποίητε | ὑποτοπεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὑποτοποῦσι(ν) | ὑποτοπῶσι(ν) | ὑποτοποῖεν · ὑποτόποιεν · ὑποτοπεῖεν · ὑποτοποίησαν | ὑποτοπείτων · ὑποτοπείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑποτοποῦμαι | ὑποτοπῶμαι | ὑποτοποίμην | |
|---|
| 2nd singular | ὑποτοπῇ | ὑποτοπῇ | ὑποτοποῖο | ὑποτοποῦ |
|---|
| 3rd singular | ὑποτοπεῖται | ὑποτοπῆται | ὑποτοποῖτο | ὑποτοπείσθω |
|---|
| 1st plural | ὑποτοπούμεθα | ὑποτοπώμεθα | ὑποτοποίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ὑποτοπεῖσθε | ὑποτοπῆσθε | ὑποτοποῖσθε | ὑποτοπεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὑποτοποῦνται | ὑποτοπῶνται | ὑποτοποῖντο | ὑποτοπείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑποτόπουν |
|---|
| 2nd singular | ὑποτόπεις |
|---|
| 3rd singular | ὑποτόπει |
|---|
| 1st plural | ὑποτοποῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ὑποτοπεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὑποτόπουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑποτοπούμην |
|---|
| 2nd singular | ὑποτοποῦ |
|---|
| 3rd singular | ὑποτοπεῖτο |
|---|
| 1st plural | ὑποτοπούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὑποτοπεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὑποτοποῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ὑποτοπεῖν | ὑποτοπεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποτοπῶν | ὑποτοποῦσα | ὑποτοποῦν |
|---|
| Genitive | ὑποτοποῦντος | ὑποτοπούσης | ὑποτοποῦντος |
|---|
| Dative | ὑποτοποῦντι | ὑποτοπούσῃ | ὑποτοποῦντι |
|---|
| Accusative | ὑποτοποῦντα | ὑποτοποῦσαν | ὑποτοποῦν |
|---|
| Vocative | ὑποτοποῦν | ὑποτοποῦσα | ὑποτοποῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποτοποῦντες | ὑποτοποῦσαι | ὑποτοποῦντα |
|---|
| Genitive | ὑποτοπούντων | ὑποτοπουσῶν | ὑποτοπούντων |
|---|
| Dative | ὑποτοποῦσι(ν) | ὑποτοπούσαις | ὑποτοποῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ὑποτοποῦντας | ὑποτοπούσας | ὑποτοποῦντα |
|---|
| Vocative | ὑποτοποῦντες | ὑποτοποῦσαι | ὑποτοποῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποτοπούμενος | ὑποτοπουμένη | ὑποτοπούμενον |
|---|
| Genitive | ὑποτοπουμένου | ὑποτοπουμένης | ὑποτοπουμένου |
|---|
| Dative | ὑποτοπουμένῳ | ὑποτοπουμένῃ | ὑποτοπουμένῳ |
|---|
| Accusative | ὑποτοπούμενον | ὑποτοπουμένην | ὑποτοπούμενον |
|---|
| Vocative | ὑποτοπούμενε | ὑποτοπουμένη | ὑποτοπούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑποτοπούμενοι | ὑποτοπούμεναι | ὑποτοπούμενα |
|---|
| Genitive | ὑποτοπουμένων | ὑποτοπουμένων | ὑποτοπουμένων |
|---|
| Dative | ὑποτοπουμένοις | ὑποτοπουμέναις | ὑποτοπουμένοις |
|---|
| Accusative | ὑποτοπουμένους | ὑποτοπουμένας | ὑποτοπούμενα |
|---|
| Vocative | ὑποτοπούμενοι | ὑποτοπούμεναι | ὑποτοπούμενα |
|---|
Meaning and examples of ὑποτοπέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.