ὑπηρετέω (hypereteo): all forms
ὑπηρετέω means “serve”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπηρετῶ | ὑπηρετῶ | ὑπηρετοίην | |
|---|
| 2nd singular | ὑπηρετεῖς | ὑπηρετῇς | ὑπηρετοῖς · ὑπηρετοίης | ὑπηρέτει |
|---|
| 3rd singular | ὑπηρετεῖ | ὑπηρετῇ | ὑπηρετοῖ · ὑπηρετοίη | ὑπηρετείτω |
|---|
| 1st plural | ὑπηρετοῦμεν | ὑπηρετῶμεν | ὑπηρετοῖμεν · ὑπηρετεῖμεν · ὑπηρέτοιμεν · ὑπηρετοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ὑπηρετεῖτε | ὑπηρετῆτε | ὑπηρετεῖτε · ὑπηρέτοιτε · ὑπηρετοίητε | ὑπηρετεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὑπηρετοῦσι(ν) | ὑπηρετῶσι(ν) | ὑπηρετοῖεν · ὑπηρετεῖεν · ὑπηρέτοιεν · ὑπηρετοίησαν | ὑπηρετείτων · ὑπηρετείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπηρετοῦμαι | ὑπηρετῶμαι | ὑπηρετοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ὑπηρετεῖ · ὑπηρετῇ | ὑπηρετῇ | ὑπηρετοῖο | ὑπηρετοῦ |
|---|
| 3rd singular | ὑπηρετεῖται | ὑπηρετῆται | ὑπηρετοῖτο | ὑπηρετείσθω |
|---|
| 1st plural | ὑπηρετούμεθα | ὑπηρετώμεθα | ὑπηρετοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ὑπηρετεῖσθε | ὑπηρετῆσθε | ὑπηρετοῖσθε | ὑπηρετεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπηρετοῦνται | ὑπηρετῶνται | ὑπηρετοῖντο | ὑπηρετείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑπηρέτουν |
|---|
| 2nd singular | ὑπηρέτεις |
|---|
| 3rd singular | ὑπηρέτει |
|---|
| 1st plural | ὑπηρετοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ὑπηρετεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὑπηρέτουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑπηρετούμην |
|---|
| 2nd singular | ὑπηρετοῦ |
|---|
| 3rd singular | ὑπηρετεῖτο |
|---|
| 1st plural | ὑπηρετούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὑπηρετεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπηρετοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ὑπηρετεῖν | ὑπηρετεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπηρετῶν | ὑπηρετοῦσα | ὑπηρετοῦν |
|---|
| Genitive | ὑπηρετοῦντος | ὑπηρετούσης | ὑπηρετοῦντος |
|---|
| Dative | ὑπηρετοῦντι | ὑπηρετούσῃ | ὑπηρετοῦντι |
|---|
| Accusative | ὑπηρετοῦντα | ὑπηρετοῦσαν | ὑπηρετοῦν |
|---|
| Vocative | ὑπηρετοῦν | ὑπηρετοῦσα | ὑπηρετοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπηρετοῦντες | ὑπηρετοῦσαι | ὑπηρετοῦντα |
|---|
| Genitive | ὑπηρετούντων | ὑπηρετουσῶν | ὑπηρετούντων |
|---|
| Dative | ὑπηρετοῦσι(ν) | ὑπηρετούσαις | ὑπηρετοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ὑπηρετοῦντας | ὑπηρετούσας | ὑπηρετοῦντα |
|---|
| Vocative | ὑπηρετοῦντες | ὑπηρετοῦσαι | ὑπηρετοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπηρετούμενος | ὑπηρετουμένη | ὑπηρετούμενον |
|---|
| Genitive | ὑπηρετουμένου | ὑπηρετουμένης | ὑπηρετουμένου |
|---|
| Dative | ὑπηρετουμένῳ | ὑπηρετουμένῃ | ὑπηρετουμένῳ |
|---|
| Accusative | ὑπηρετούμενον | ὑπηρετουμένην | ὑπηρετούμενον |
|---|
| Vocative | ὑπηρετούμενε | ὑπηρετουμένη | ὑπηρετούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπηρετούμενοι | ὑπηρετούμεναι | ὑπηρετούμενα |
|---|
| Genitive | ὑπηρετουμένων | ὑπηρετουμένων | ὑπηρετουμένων |
|---|
| Dative | ὑπηρετουμένοις | ὑπηρετουμέναις | ὑπηρετουμένοις |
|---|
| Accusative | ὑπηρετουμένους | ὑπηρετουμένας | ὑπηρετούμενα |
|---|
| Vocative | ὑπηρετούμενοι | ὑπηρετούμεναι | ὑπηρετούμενα |
|---|
Meaning and examples of ὑπηρετέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.