ὑπακούω (hypakouo): all forms
ὑπακούω means “listen, obey”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπακούω | ὑπακούω | ὑπακούοιμι | |
|---|
| 2nd singular | ὑπακούεις | ὑπακούῃς | ὑπακούοις | ὑπάκουε |
|---|
| 3rd singular | ὑπακούει | ὑπακούῃ | ὑπακούοι | ὑπακουέτω |
|---|
| 1st plural | ὑπακούομεν | ὑπακούωμεν | ὑπακούοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ὑπακούετε | ὑπακούητε | ὑπακούοιτε | ὑπακούετε |
|---|
| 3rd plural | ὑπακούουσι | ὑπακούωσι | ὑπακούοιεν | ὑπακουέτωσαν · ὑπακουόντων |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπακούομαι | ὑπακούωμαι | ὑπακουοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ὑπακούει · ὑπακούῃ | ὑπακούῃ | ὑπακούοιο | ὑπακούου |
|---|
| 3rd singular | ὑπακούεται | ὑπακούηται | ὑπακούοιτο | ὑπακουέσθω |
|---|
| 1st plural | ὑπακουόμεθα | ὑπακουώμεθα | ὑπακουοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ὑπακούεσθε | ὑπακούησθε | ὑπακούοισθε | ὑπακούεσθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπακούονται | ὑπακούωνται | ὑπακούοιντο | ὑπακουέσθων · ὑπακουέσθωσαν |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑπήκουον |
|---|
| 2nd singular | ὑπήκουες |
|---|
| 3rd singular | ὑπήκουε |
|---|
| 1st plural | ὑπηκούομεν |
|---|
| 2nd plural | ὑπηκούετε |
|---|
| 3rd plural | ὑπήκουον |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑπηκουόμην |
|---|
| 2nd singular | ὑπηκούου |
|---|
| 3rd singular | ὑπηκούετο |
|---|
| 1st plural | ὑπηκουόμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὑπηκούεσθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπηκούοντο |
|---|
Future middle
Future middle | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | ὑπακούσομαι | ὑπακουσοίμην |
|---|
| 2nd singular | ὑπακούσῃ · ὑπακούσει | ὑπακούσοιο |
|---|
| 3rd singular | ὑπακούσεται | ὑπακούσοιτο |
|---|
| 1st plural | ὑπακουσόμεθα | ὑπακουσοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὑπακούσεσθε | ὑπακούσοισθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπακούσονται | ὑπακούσοιντο |
|---|
Future passive
Future passive | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | ὑπακουσθήσομαι | ὑπακουσθησοίμην |
|---|
| 2nd singular | ὑπακουσθήσῃ · ὑπακουσθήσει | ὑπακουσθήσοιο |
|---|
| 3rd singular | ὑπακουσθήσεται | ὑπακουσθήσοιτο |
|---|
| 1st plural | ὑπακουσθησόμεθα | ὑπακουσθησοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὑπακουσθήσεσθε | ὑπακουσθήσοισθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπακουσθήσονται | ὑπακουσθήσοιντο |
|---|
Aorist active
Aorist active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπήκουσα | ὑπακούσω | ὑπακούσαιμι | |
|---|
| 2nd singular | ὑπήκουσας | ὑπακούσῃς | ὑπακούσαις · ὑπακούσειας | ὑπάκουσον |
|---|
| 3rd singular | ὑπήκουσε | ὑπακούσῃ | ὑπακούσειε · ὑπακούσαι | ὑπακουσάτω |
|---|
| 1st plural | ὑπηκούσαμεν | ὑπακούσωμεν | ὑπακούσαιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ὑπηκούσατε | ὑπακούσητε | ὑπακούσαιτε | ὑπακούσατε |
|---|
| 3rd plural | ὑπήκουσαν | ὑπακούσωσι | ὑπακούσειαν · ὑπακούσαιεν | ὑπακουσάτωσαν · ὑπακουσάντων |
|---|
Aorist middle
Aorist middle | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπηκουσάμην | ὑπακούσωμαι | ὑπακουσαίμην | |
|---|
| 2nd singular | ὑπηκούσω | ὑπακούσῃ | ὑπακούσαιο | ὑπάκουσαι |
|---|
| 3rd singular | ὑπηκούσατο | ὑπακούσηται | ὑπακούσαιτο | ὑπακουσάσθω |
|---|
| 1st plural | ὑπηκουσάμεθα | ὑπακουσώμεθα | ὑπακουσαίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ὑπηκούσασθε | ὑπακούσησθε | ὑπακούσαισθε | ὑπακούσασθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπηκούσαντο | ὑπακούσωνται | ὑπακούσαιντο | ὑπακουσάσθων · ὑπακουσάσθωσαν |
|---|
Aorist passive
Aorist passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπηκούσθην | ὑπακουσθῶ | ὑπακουσθείην | |
|---|
| 2nd singular | ὑπηκούσθης | ὑπακουσθῇς | ὑπακουσθείης | ὑπακούσθητι |
|---|
| 3rd singular | ὑπηκούσθη | ὑπακουσθῇ | ὑπακουσθείη | ὑπακουσθήτω |
|---|
| 1st plural | ὑπηκούσθημεν | ὑπακουσθῶμεν | ὑπακουσθεῖμεν · ὑπακουσθείημεν | |
|---|
| 2nd plural | ὑπηκούσθητε | ὑπακουσθῆτε | ὑπακουσθεῖτε · ὑπακουσθείητε | ὑπακούσθησθε |
|---|
| 3rd plural | ὑπηκούσθησαν | ὑπακουσθῶσι | ὑπακουσθεῖεν · ὑπακουσθείησαν | ὑπακουσθέσθων · ὑπακουσθήτωσαν |
|---|
Aorist middle/passive
Aorist middle/passive | Indicative |
|---|
| 3rd plural | ὑπηκουσέατο |
|---|
Perfect active
Perfect active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπακήκοα | ὑπακηκόω | ὑπακηκοοίην · ὑπακηκόοιμι | |
|---|
| 2nd singular | ὑπακήκοας | ὑπακηκόῃς | ὑπακηκόοις · ὑπακηκοοίης | ὑπακήκοε |
|---|
| 3rd singular | ὑπακήκοε | ὑπακηκόῃ | ὑπακηκοοίη · ὑπακηκόοι | ὑπακηκοέτω |
|---|
| 1st plural | ὑπακηκόαμεν | ὑπακηκόωμεν | ὑπακηκόοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ὑπακηκόατε | ὑπακηκόητε | ὑπακηκόοιτε | ὑπακηκόετε |
|---|
| 3rd plural | ὑπακηκόασι | ὑπακηκόωσι | ὑπακηκόοιεν | |
|---|
Perfect middle/passive
Perfect middle/passive | Indicative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὑπήκουσμαι | |
|---|
| 2nd singular | ὑπήκουσαι | ὑπήκουσο |
|---|
| 3rd singular | ὑπήκουσται | ὑπηκούσθω |
|---|
| 1st plural | ὑπηκούσμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ὑπήκουσθε | ὑπήκουσθε |
|---|
| 3rd plural | | ὑπηκούσθων |
|---|
Pluperfect active
Pluperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑπηκηκόη |
|---|
| 2nd singular | ὑπηκηκόεις · ὑπηκηκόης |
|---|
| 3rd singular | ὑπηκηκόει |
|---|
| 1st plural | ὑπηκηκόεμεν |
|---|
| 2nd plural | ὑπηκηκόετε |
|---|
| 3rd plural | ὑπηκηκόεσαν |
|---|
Pluperfect middle/passive
Pluperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὑπηκούσμην |
|---|
| 2nd singular | ὑπήκουσο |
|---|
| 3rd singular | ὑπήκουστο |
|---|
| 1st plural | ὑπηκούσμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὑπήκουσθε |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle | Passive | Middle/passive |
|---|
| Present | ὑπακούειν | | | ὑπακούεσθαι |
|---|
| Future | | ὑπακούσεσθαι | ὑπακουσθήσεσθαι | |
|---|
| Aorist | ὑπακοῦσαι | ὑπακούσασθαι | ὑπακουσθῆναι | |
|---|
| Perfect | ὑπακηκοέναι | | | ὑπηκοῦσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακούων | ὑπακούουσα | ὑπακοῦον |
|---|
| Genitive | ὑπακούοντος | ὑπακουούσης | ὑπακούοντος |
|---|
| Dative | ὑπακούοντι | ὑπακουούσῃ | ὑπακούοντι |
|---|
| Accusative | ὑπακούοντα | ὑπακούουσαν | ὑπακοῦον |
|---|
| Vocative | ὑπακοῦον | ὑπακούουσα | ὑπακοῦον |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακούοντες | ὑπακούουσαι | ὑπακούοντα |
|---|
| Genitive | ὑπακουόντων | ὑπακουουσῶν | ὑπακουόντων |
|---|
| Dative | ὑπακούουσι | ὑπακουούσαις | ὑπακούουσι |
|---|
| Accusative | ὑπακούοντας | ὑπακουούσας | ὑπακούοντα |
|---|
| Vocative | ὑπακούοντες | ὑπακούουσαι | ὑπακούοντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουόμενος | ὑπακουομένη | ὑπακουόμενον |
|---|
| Genitive | ὑπακουομένου | ὑπακουομένης | ὑπακουομένου |
|---|
| Dative | ὑπακουομένῳ | ὑπακουομένῃ | ὑπακουομένῳ |
|---|
| Accusative | ὑπακουόμενον | ὑπακουομένην | ὑπακουόμενον |
|---|
| Vocative | ὑπακουόμενε | ὑπακουομένη | ὑπακουόμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουόμενοι | ὑπακουόμεναι | ὑπακουόμενα |
|---|
| Genitive | ὑπακουομένων | ὑπακουομένων | ὑπακουομένων |
|---|
| Dative | ὑπακουομένοις | ὑπακουομέναις | ὑπακουομένοις |
|---|
| Accusative | ὑπακουομένους | ὑπακουομένας | ὑπακουόμενα |
|---|
| Vocative | ὑπακουόμενοι | ὑπακουόμεναι | ὑπακουόμενα |
|---|
Future middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουσόμενος | ὑπακουσομένη | ὑπακουσόμενον |
|---|
| Genitive | ὑπακουσομένου | ὑπακουσομένης | ὑπακουσομένου |
|---|
| Dative | ὑπακουσομένῳ | ὑπακουσομένῃ | ὑπακουσομένῳ |
|---|
| Accusative | ὑπακουσόμενον | ὑπακουσομένην | ὑπακουσόμενον |
|---|
| Vocative | ὑπακουσόμενε | ὑπακουσομένη | ὑπακουσόμενον |
|---|
Future middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουσόμενοι | ὑπακουσόμεναι | ὑπακουσόμενα |
|---|
| Genitive | ὑπακουσομένων | ὑπακουσομένων | ὑπακουσομένων |
|---|
| Dative | ὑπακουσομένοις | ὑπακουσομέναις | ὑπακουσομένοις |
|---|
| Accusative | ὑπακουσομένους | ὑπακουσομένας | ὑπακουσόμενα |
|---|
| Vocative | ὑπακουσόμενοι | ὑπακουσόμεναι | ὑπακουσόμενα |
|---|
Future passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουσθησόμενος | ὑπακουσθησομένη | ὑπακουσθησόμενον |
|---|
| Genitive | ὑπακουσθησομένου | ὑπακουσθησομένης | ὑπακουσθησομένου |
|---|
| Dative | ὑπακουσθησομένῳ | ὑπακουσθησομένῃ | ὑπακουσθησομένῳ |
|---|
| Accusative | ὑπακουσθησόμενον | ὑπακουσθησομένην | ὑπακουσθησόμενον |
|---|
| Vocative | ὑπακουσθησόμενε | ὑπακουσθησομένη | ὑπακουσθησόμενον |
|---|
Future passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουσθησόμενοι | ὑπακουσθησόμεναι | ὑπακουσθησόμενα |
|---|
| Genitive | ὑπακουσθησομένων | ὑπακουσθησομένων | ὑπακουσθησομένων |
|---|
| Dative | ὑπακουσθησομένοις | ὑπακουσθησομέναις | ὑπακουσθησομένοις |
|---|
| Accusative | ὑπακουσθησομένους | ὑπακουσθησομένας | ὑπακουσθησόμενα |
|---|
| Vocative | ὑπακουσθησόμενοι | ὑπακουσθησόμεναι | ὑπακουσθησόμενα |
|---|
Aorist active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακούσας | ὑπακούσασα | ὑπακοῦσαν |
|---|
| Genitive | ὑπακούσαντος | ὑπακουσάσης | ὑπακούσαντος |
|---|
| Dative | ὑπακούσαντι | ὑπακουσάσῃ | ὑπακούσαντι |
|---|
| Accusative | ὑπακούσαντα | ὑπακούσασαν | ὑπακοῦσαν |
|---|
| Vocative | ὑπακούσας | ὑπακούσασα | ὑπακοῦσαν |
|---|
Aorist active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακούσαντες | ὑπακούσασαι | ὑπακούσαντα |
|---|
| Genitive | ὑπακουσάντων | ὑπακουσασῶν | ὑπακουσάντων |
|---|
| Dative | ὑπακούσασι | ὑπακουσάσαις | ὑπακούσασι |
|---|
| Accusative | ὑπακούσαντας | ὑπακουσάσας | ὑπακούσαντα |
|---|
| Vocative | ὑπακούσαντες | ὑπακούσασαι | ὑπακούσαντα |
|---|
Aorist middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουσάμενος | ὑπακουσαμένη | ὑπακουσάμενον |
|---|
| Genitive | ὑπακουσαμένου | ὑπακουσαμένης | ὑπακουσαμένου |
|---|
| Dative | ὑπακουσαμένῳ | ὑπακουσαμένῃ | ὑπακουσαμένῳ |
|---|
| Accusative | ὑπακουσάμενον | ὑπακουσαμένην | ὑπακουσάμενον |
|---|
| Vocative | ὑπακουσάμενε | ὑπακουσαμένη | ὑπακουσάμενον |
|---|
Aorist middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουσάμενοι | ὑπακουσάμεναι | ὑπακουσάμενα |
|---|
| Genitive | ὑπακουσαμένων | ὑπακουσαμένων | ὑπακουσαμένων |
|---|
| Dative | ὑπακουσαμένοις | ὑπακουσαμέναις | ὑπακουσαμένοις |
|---|
| Accusative | ὑπακουσαμένους | ὑπακουσαμένας | ὑπακουσάμενα |
|---|
| Vocative | ὑπακουσάμενοι | ὑπακουσάμεναι | ὑπακουσάμενα |
|---|
Aorist passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουσθείς | ὑπακουσθεῖσα | ὑπακουσθέν |
|---|
| Genitive | ὑπακουσθέντος | ὑπακουσθείσης | ὑπακουσθέντος |
|---|
| Dative | ὑπακουσθέντι | ὑπακουσθείσῃ | ὑπακουσθέντι |
|---|
| Accusative | ὑπακουσθέντα | ὑπακουσθεῖσαν | ὑπακουσθέν |
|---|
| Vocative | ὑπακουσθείς | ὑπακουσθεῖσα | ὑπακουσθέν |
|---|
Aorist passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακουσθέντες | ὑπακουσθεῖσαι | ὑπακουσθέντα |
|---|
| Genitive | ὑπακουσθέντων | ὑπακουσθεισῶν | ὑπακουσθέντων |
|---|
| Dative | ὑπακουσθεῖσι | ὑπακουσθείσαις | ὑπακουσθεῖσι |
|---|
| Accusative | ὑπακουσθέντας | ὑπακουσθείσας | ὑπακουσθέντα |
|---|
| Vocative | ὑπακουσθέντες | ὑπακουσθεῖσαι | ὑπακουσθέντα |
|---|
Perfect active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακηκοώς | ὑπακηκουῖα | ὑπακηκοός |
|---|
| Genitive | ὑπακηκοότος | ὑπακηκουίας | ὑπακηκοότος |
|---|
| Dative | ὑπακηκοότι | ὑπακηκουίᾳ | ὑπακηκοότι |
|---|
| Accusative | ὑπακηκοότα | ὑπακηκουῖαν | ὑπακηκοός |
|---|
| Vocative | ὑπακηκοώς | ὑπακηκουῖα | ὑπακηκοός |
|---|
Perfect active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπακηκοότες | ὑπακηκουῖαι | ὑπακηκοότα |
|---|
| Genitive | ὑπακηκοότων | ὑπακηκουιῶν | ὑπακηκοότων |
|---|
| Dative | ὑπακηκοόσι | ὑπακηκουίαις · ὑπακηκουίαφι · ὑπακηκουίᾳς | ὑπακηκοόσι |
|---|
| Accusative | ὑπακηκοότας | ὑπακηκουίας | ὑπακηκοότα |
|---|
| Vocative | ὑπακηκοότες | ὑπακηκουῖαι | ὑπακηκοότα |
|---|
Perfect middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπηκουσμένος | ὑπηκουσμένη | ὑπηκουσμένον |
|---|
| Genitive | ὑπηκουσμένου | ὑπηκουσμένης | ὑπηκουσμένου |
|---|
| Dative | ὑπηκουσμένῳ | ὑπηκουσμένῃ | ὑπηκουσμένῳ |
|---|
| Accusative | ὑπηκουσμένον | ὑπηκουσμένην | ὑπηκουσμένον |
|---|
| Vocative | ὑπηκουσμένε | ὑπηκουσμένη | ὑπηκουσμένον |
|---|
Perfect middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὑπηκουσμένοι | ὑπηκουσμέναι | ὑπηκουσμένα |
|---|
| Genitive | ὑπηκουσμένων | ὑπηκουσμένων | ὑπηκουσμένων |
|---|
| Dative | ὑπηκουσμένοις | ὑπηκουσμέναις | ὑπηκουσμένοις |
|---|
| Accusative | ὑπηκουσμένους | ὑπηκουσμένας | ὑπηκουσμένα |
|---|
| Vocative | ὑπηκουσμένοι | ὑπηκουσμέναι | ὑπηκουσμένα |
|---|
Meaning and examples of ὑπακούω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.