ὁμονοέω (homonoeo): all forms
ὁμονοέω means “be of one mind, agree”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὁμονοῶ | ὁμονοῶ | ὁμονοοίην | |
|---|
| 2nd singular | ὁμονοεῖς | ὁμονοῇς | ὁμονοοῖς · ὁμονοοίης | ὁμονόει |
|---|
| 3rd singular | ὁμονοεῖ | ὁμονοῇ | ὁμονοοίη | ὁμονοείτω |
|---|
| 1st plural | ὁμονοοῦμεν | ὁμονοῶμεν | ὁμονοεῖμεν · ὁμονοοίημεν · ὁμονόοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ὁμονοεῖτε | ὁμονοῆτε | ὁμονοοῖτε · ὁμονόοιτε · ὁμονοεῖτε · ὁμονοοίητε | ὁμονοεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὁμονοοῦσι(ν) | ὁμονοῶσι(ν) | ὁμονοοῖεν · ὁμονόοιεν · ὁμονοεῖεν · ὁμονοοίησαν | ὁμονοείτων · ὁμονοείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὁμονοοῦμαι | ὁμονοῶμαι | ὁμονοοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ὁμονοεῖ · ὁμονοῇ | ὁμονοῇ | ὁμονοοῖο | ὁμονοοῦ |
|---|
| 3rd singular | ὁμονοεῖται | ὁμονοῆται | ὁμονοοῖτο | ὁμονοείσθω |
|---|
| 1st plural | ὁμονοούμεθα | ὁμονοώμεθα | ὁμονοοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ὁμονοεῖσθε | ὁμονοῆσθε | ὁμονοοῖσθε | ὁμονοεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὁμονοοῦνται | ὁμονοῶνται | ὁμονοοῖντο | ὁμονοείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὡμονόουν |
|---|
| 2nd singular | ὡμονόεις |
|---|
| 3rd singular | ὡμονόει |
|---|
| 1st plural | ὡμονοοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ὡμονοεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὡμονόουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὡμονοούμην |
|---|
| 2nd singular | ὡμονοοῦ |
|---|
| 3rd singular | ὡμονοεῖτο |
|---|
| 1st plural | ὡμονοούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὡμονοεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὡμονοοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ὁμονοεῖν | ὁμονοεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὁμονοῶν | ὁμονοοῦσα | ὁμονοοῦν |
|---|
| Genitive | ὁμονοοῦντος | ὁμονοούσης | ὁμονοοῦντος |
|---|
| Dative | ὁμονοοῦντι | ὁμονοούσῃ | ὁμονοοῦντι |
|---|
| Accusative | ὁμονοοῦντα | ὁμονοοῦσαν | ὁμονοοῦν |
|---|
| Vocative | ὁμονοοῦν | ὁμονοοῦσα | ὁμονοοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὁμονοοῦντες | ὁμονοοῦσαι | ὁμονοοῦντα |
|---|
| Genitive | ὁμονοούντων | ὁμονοουσῶν | ὁμονοούντων |
|---|
| Dative | ὁμονοοῦσι(ν) | ὁμονοούσαις | ὁμονοοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ὁμονοοῦντας | ὁμονοούσας | ὁμονοοῦντα |
|---|
| Vocative | ὁμονοοῦντες | ὁμονοοῦσαι | ὁμονοοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὁμονοούμενος | ὁμονοουμένη | ὁμονοούμενον |
|---|
| Genitive | ὁμονοουμένου | ὁμονοουμένης | ὁμονοουμένου |
|---|
| Dative | ὁμονοουμένῳ | ὁμονοουμένῃ | ὁμονοουμένῳ |
|---|
| Accusative | ὁμονοούμενον | ὁμονοουμένην | ὁμονοούμενον |
|---|
| Vocative | ὁμονοούμενε | ὁμονοουμένη | ὁμονοούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὁμονοούμενοι | ὁμονοούμεναι | ὁμονοούμενα |
|---|
| Genitive | ὁμονοουμένων | ὁμονοουμένων | ὁμονοουμένων |
|---|
| Dative | ὁμονοουμένοις | ὁμονοουμέναις | ὁμονοουμένοις |
|---|
| Accusative | ὁμονοουμένους | ὁμονοουμένας | ὁμονοούμενα |
|---|
| Vocative | ὁμονοούμενοι | ὁμονοούμεναι | ὁμονοούμενα |
|---|
Meaning and examples of ὁμονοέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.