ὁμιλέω (homileo): all forms
ὁμιλέω means “associate with, converse”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὁμιλῶ | ὁμιλῶ | ὁμιλοίην | |
|---|
| 2nd singular | ὁμιλεῖς | ὁμιλῇς | ὁμιλοῖς · ὁμιλοίης | ὁμίλει |
|---|
| 3rd singular | ὁμιλεῖ | ὁμιλῇ | ὁμιλοῖ · ὁμιλοίη | ὁμιλείτω |
|---|
| 1st plural | ὁμιλοῦμεν | ὁμιλῶμεν | ὁμιλεῖμεν · ὁμίλοιμεν · ὁμιλοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ὁμιλεῖτε | ὁμιλῆτε | ὁμιλεῖτε · ὁμίλοιτε · ὁμιλοίητε | ὁμιλεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὁμιλοῦσι(ν) | ὁμιλῶσι(ν) | ὁμιλοῖεν · ὁμιλεῖεν · ὁμίλοιεν · ὁμιλοίησαν | ὁμιλείτων · ὁμιλείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ὁμιλοῦμαι | ὁμιλῶμαι | ὁμιλοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ὁμιλεῖ · ὁμιλῇ | ὁμιλῇ | ὁμιλοῖο | ὁμιλοῦ |
|---|
| 3rd singular | ὁμιλεῖται | ὁμιλῆται | ὁμιλοῖτο | ὁμιλείσθω |
|---|
| 1st plural | ὁμιλούμεθα | ὁμιλώμεθα | ὁμιλοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ὁμιλεῖσθε | ὁμιλῆσθε | ὁμιλοῖσθε | ὁμιλεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὁμιλοῦνται | ὁμιλῶνται | ὁμιλοῖντο | ὁμιλείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὡμίλουν |
|---|
| 2nd singular | ὡμίλεις |
|---|
| 3rd singular | ὡμίλει |
|---|
| 1st plural | ὡμιλοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ὡμιλεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ὡμίλουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ὡμιλούμην |
|---|
| 2nd singular | ὡμιλοῦ |
|---|
| 3rd singular | ὡμιλεῖτο |
|---|
| 1st plural | ὡμιλούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ὡμιλεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ὡμιλοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ὁμιλεῖν | ὁμιλεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὁμιλῶν | ὁμιλοῦσα | ὁμιλοῦν |
|---|
| Genitive | ὁμιλοῦντος | ὁμιλούσης | ὁμιλοῦντος |
|---|
| Dative | ὁμιλοῦντι | ὁμιλούσῃ | ὁμιλοῦντι |
|---|
| Accusative | ὁμιλοῦντα | ὁμιλοῦσαν | ὁμιλοῦν |
|---|
| Vocative | ὁμιλοῦν | ὁμιλοῦσα | ὁμιλοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὁμιλοῦντες | ὁμιλοῦσαι | ὁμιλοῦντα |
|---|
| Genitive | ὁμιλούντων | ὁμιλουσῶν | ὁμιλούντων |
|---|
| Dative | ὁμιλοῦσι(ν) | ὁμιλούσαις | ὁμιλοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ὁμιλοῦντας | ὁμιλούσας | ὁμιλοῦντα |
|---|
| Vocative | ὁμιλοῦντες | ὁμιλοῦσαι | ὁμιλοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὁμιλούμενος | ὁμιλουμένη | ὁμιλούμενον |
|---|
| Genitive | ὁμιλουμένου | ὁμιλουμένης | ὁμιλουμένου |
|---|
| Dative | ὁμιλουμένῳ | ὁμιλουμένῃ | ὁμιλουμένῳ |
|---|
| Accusative | ὁμιλούμενον | ὁμιλουμένην | ὁμιλούμενον |
|---|
| Vocative | ὁμιλούμενε | ὁμιλουμένη | ὁμιλούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ὁμιλούμενοι | ὁμιλούμεναι | ὁμιλούμενα |
|---|
| Genitive | ὁμιλουμένων | ὁμιλουμένων | ὁμιλουμένων |
|---|
| Dative | ὁμιλουμένοις | ὁμιλουμέναις | ὁμιλουμένοις |
|---|
| Accusative | ὁμιλουμένους | ὁμιλουμένας | ὁμιλούμενα |
|---|
| Vocative | ὁμιλούμενοι | ὁμιλούμεναι | ὁμιλούμενα |
|---|
Meaning and examples of ὁμιλέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.