ἱκετεύω (hiketeuo): all forms
ἱκετεύω means “supplicate, beg”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἱκετεύω | ἱκετεύω | ἱκετεύοιμι | |
|---|
| 2nd singular | ἱκετεύεις | ἱκετεύῃς | ἱκετεύοις | ἱκέτευε |
|---|
| 3rd singular | ἱκετεύει | ἱκετεύῃ | ἱκετεύοι | ἱκετευέτω |
|---|
| 1st plural | ἱκετεύομεν | ἱκετεύωμεν | ἱκετεύοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ἱκετεύετε | ἱκετεύητε | ἱκετεύοιτε | ἱκετεύετε |
|---|
| 3rd plural | ἱκετεύουσι(ν) | ἱκετεύωσι(ν) | ἱκετεύοιεν | ἱκετευόντων · ἱκετευέτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἱκετεύομαι | ἱκετεύωμαι | ἱκετευοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἱκετεύει · ἱκετεύῃ | ἱκετεύῃ | ἱκετεύοιο | ἱκετεύου |
|---|
| 3rd singular | ἱκετεύεται | ἱκετεύηται | ἱκετεύοιτο | ἱκετευέσθω |
|---|
| 1st plural | ἱκετευόμεθα | ἱκετευώμεθα | ἱκετευοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἱκετεύεσθε | ἱκετεύησθε | ἱκετεύοισθε | ἱκετεύεσθε |
|---|
| 3rd plural | ἱκετεύονται | ἱκετεύωνται | ἱκετεύοιντο | ἱκετευέσθων · ἱκετευέσθωσαν |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἱκέτευον |
|---|
| 2nd singular | ἱκέτευες |
|---|
| 3rd singular | ἱκέτευε(ν) |
|---|
| 1st plural | ἱκετεύομεν |
|---|
| 2nd plural | ἱκετεύετε |
|---|
| 3rd plural | ἱκέτευον |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἱκετευόμην |
|---|
| 2nd singular | ἱκετεύου |
|---|
| 3rd singular | ἱκετεύετο |
|---|
| 1st plural | ἱκετευόμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἱκετεύεσθε |
|---|
| 3rd plural | ἱκετεύοντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἱκετεύειν | ἱκετεύεσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἱκετεύων | ἱκετεύουσα | ἱκετεῦον |
|---|
| Genitive | ἱκετεύοντος | ἱκετευούσης | ἱκετεύοντος |
|---|
| Dative | ἱκετεύοντι | ἱκετευούσῃ | ἱκετεύοντι |
|---|
| Accusative | ἱκετεύοντα | ἱκετεύουσαν | ἱκετεῦον |
|---|
| Vocative | ἱκετεῦον | ἱκετεύουσα | ἱκετεῦον |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἱκετεύοντες | ἱκετεύουσαι | ἱκετεύοντα |
|---|
| Genitive | ἱκετευόντων | ἱκετευουσῶν | ἱκετευόντων |
|---|
| Dative | ἱκετεύουσι(ν) | ἱκετευούσαις | ἱκετεύουσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἱκετεύοντας | ἱκετευούσας | ἱκετεύοντα |
|---|
| Vocative | ἱκετεύοντες | ἱκετεύουσαι | ἱκετεύοντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἱκετευόμενος | ἱκετευομένη | ἱκετευόμενον |
|---|
| Genitive | ἱκετευομένου | ἱκετευομένης | ἱκετευομένου |
|---|
| Dative | ἱκετευομένῳ | ἱκετευομένῃ | ἱκετευομένῳ |
|---|
| Accusative | ἱκετευόμενον | ἱκετευομένην | ἱκετευόμενον |
|---|
| Vocative | ἱκετευόμενε | ἱκετευομένη | ἱκετευόμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἱκετευόμενοι | ἱκετευόμεναι | ἱκετευόμενα |
|---|
| Genitive | ἱκετευομένων | ἱκετευομένων | ἱκετευομένων |
|---|
| Dative | ἱκετευομένοις | ἱκετευομέναις | ἱκετευομένοις |
|---|
| Accusative | ἱκετευομένους | ἱκετευομένας | ἱκετευόμενα |
|---|
| Vocative | ἱκετευόμενοι | ἱκετευόμεναι | ἱκετευόμενα |
|---|
Meaning and examples of ἱκετεύω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.